Archive for januari, 2015

Oecumenische Vesperdienst in de Sint Salvatorskathedraal te Brugge

januari 25, 2015

DSC_1703BRUGGE: Op zondag 25 januari 2015 werd reeds voor de negende maal in het kader van de Bidweek voor de Eenheid der Christenen in de Sint-Salvators kathedraal te Brugge een “Oecumenisch Vesperdienst” gehouden. Dit jaar had men als thema gekozen: ‘Jezus zei haar: “Geef mij wat te drinken” (Joh. 4,7)

Anglicanen, Protestanten, Rooms-Katholieken,   en Orthodoxen kwamen in de Kathedraal bijeen om God te loven en te prijzen én om te bidden voor eenheid. Dit jaar was het de beurt aan de Katholieke Kerk om deze oecumenische dienst te vieren.

Zo gingen er voor: Z.E. Bisschop Jozef De Kesel, E.H. Prof en Kanunnik Adelbert Denaux, E.H. Kanunnik Jan Tilleman (Deken van de stad Brugge) E.H. Henk Laridon (Professor aan het Grootseminarie van Brugge en voorzitter van de oecumenische studie en gebedsgroep van West-Vlaanderen) en E.H. Kurt Priem (Professor aan het Grootseminarie van Brugge en rector van de Oecumenische kapel van Brugge van de Rooms-Katholieke. E.H. Dominee Frans van de Sar van de Protestantse Kerk, Revd. Father Augustine Nwaekwe van de Anglicaanse Kerk, de Predikant Nick Vandeputte van de Pinkstergemeenschap en Aartspriester Bernard Peckstadt (rector van de orthodoxe parochie van de H.H. Konstantijn en Helena te Brugge) en Oikonomos Bart D’Huyvetter van de Orthodoxe Kerk.

DSC_1714

DSC_1711

E.H. Henk Laridon, voorzitter van de Oecumenische studie en gebedsgroep van West-Vlaanderen

Monseigneur Jozef De Kesel (Bisschop van Brugge) die voorging in de dienst deed er het welkomstwoord en hield dit jaar de homilie. E.H. Dom. Frans van de Sar en Vader Bernard Peckstadt en lazen er afgewisseld enkele psalmgebeden en E.H. Henk Laridon las het evangelie.

Dit alles werd afgewisseld met gezangen opgeluisterd door het prachtige Kathedraalkoor o.l.v. Ignace Thevelein en begeleid door Ignace Michiels op het orgel..

Dit jaar was er terug een heel grote opkomst en het werd een heel deugd-doende gebedsdienst voor de aanwezige gelovigen. Ook vanuit onze orthodoxe parochie was er een delegatie van parochianen aanwezig.

DSC_1717

Het kathedraalkoor o.l.v. Ignace Thevelein

Moge dit samen bidden ons dichter bij elkaar brengen. Nadien werd er nog een glaasje aangeboden onder de toren van de Sint-Salvatorskathedraal en was er nog een broederlijke ontmoeting met de aanwezigen.

DSC_1718

Homilie gehouden door Bisschop Jozef Dekesel
tijdens  de Oecumenische vespersdienst

DSC_1712

Z.E. Bisschop Jozef De Kesel – Bisschop van Brugge

Goede vrienden. Het evangelie dat we hoorden is het begin van het vierde hoofdstuk van Johannes. Het is de Bijbeltekst die dit jaar gekozen werd voor de Gebedsweek voor de eenheid. Jezus ontmoet een vrouw, een Samaritaanse. Het verhaal verwijst niet alleen naar een ontmoeting van toen. Het heeft een dubbele bodem. Het wil duidelijk maken wat geloven betekent. Waarom en hoe iemand christen wordt. Want daar ligt de oorsprong van het geloof: in de ontmoeting met Christus.

Een Samaritaanse vrouw komt water putten. Altijd weer moet ze de weg afleggen naar de bron om water te halen. Beschikte ze maar zelf over een bron van levend water. Dan hoefde ze niet telkens opnieuw te komen. Jezus zegt haar dat Hij haar water kan geven waarvan ze nooit meer dorst krijgt. Je ziet dat de betekenis verschuift, verdiept. Het is niet meer Jezus die dorst heeft maar die vrouw. En haar dorst is niet te stillen. Er is zoveel waaraan ze haar dorst probeert te lessen. Ze zoekt van het ene naar het andere. Vijf mannen heeft ze al gehad. Maar er is geen water dat haar dorst kan stillen.

 Die vrouw wordt beeld van de zoekende mens. Zoekend naar wat aan het leven eenheid en richting kan geven. Men kan natuurlijk ook leven van de ene vluchtige ervaring naar de andere, zijn dorst lessen aan de ene bron en dan weer aan een andere. Het is wellicht de zwakte van de moderne mens. Hij beschikt over oneindig veel mogelijkheden en middelen, maar mist een overtuiging die richting en zin geeft aan zijn leven. Een consequent leven, trouw aan een overtuiging, is het dát niet wat ons leven richting geeft, orde schept in de jungle van onze verlangens?

 Die levensovertuiging kan Jezus ons geven. Het water waarvan we niet opnieuw dorst krijgen, is Christus zelf. Het is ‘diegene die met u spreekt’, zegt Hij tot de vrouw. Het is in het teken van het water dat ook onze ontmoeting met Hem begonnen is, toen we in zijn naam gedoopt werden. Het is daar dat ons leven zin en richting heeft gekregen. Het moet iets kostbaar blijven voor ons. We moeten het koesteren, vernieuwen, verdiepen.

 Het is dit water van het doopsel dat ons als christenen zo verenigd. Het is waar dat de eenheid nog niet volledig is. We zijn verdeeld. Maar niet helemaal. Er is een verscheidenheid die de eenheid niet bedreigt, integendeel. Er is een verscheidenheid die te maken heeft met onze eigen oorsprong, onze traditie en cultuur. Er is een verscheidenheid die juist de rijkdom van het geloof en van de Kerk uitmaakt. Die verscheidenheid moeten we koesteren als een kostbaar goed.

 Maar dat wil niet zeggen dat we de verdeeldheid mogen minimaliseren, laat staan ontkennen. Die verdeeldheid is er wel degelijk. Het gevaar is niet denkbeeldig dat we erin berusten. Maar hoe paradoxaal het ook mag lijken, we kunnen maar tot volledige en zichtbare eenheid komen juist vanuit het besef dat we nu al door de doop zo diep met elkaar verbonden zijn. Door de doop zijn we met Christus begraven en met Hem verrezen. Hem behoren we toe. Hij is het levend water. Hij is onze eenheid.

 Hoe meer we dié eenheid beleven, hoe meer we werken aan de toekomstige eenheid. We zoeken niet naar iets dat er niet is of waar we alleen maar van dromen. We streven naar iets dat aan het groeien is, zichtbaar moet worden, voltooid. Onze eenheid is groter dan onze verdeeldheid. Ook naar buiten uit moeten we die eenheid meer manifesteren. We mogen naar buiten niet overkomen als andere godsdiensten. Want dat zij we niet. We zijn christenen. We delen allen in het één en zelfde geloof. We hebben Christus ontmoet. Hij heeft ons gelaafd aan de bron van levend water. Hoe verscheiden en zelfs verdeeld we ook zijn, Hij heeft ons allen geroepen om van Hem te getuigen. Werken aan de eenheid betekent elkaar vasthouden en steunen in deze gemeenschappelijke roeping. Alleen dan mogen we ook bidden en uitzien, vol vertrouwen, naar de dag waarop Gods Geest ons zal voeren naar de zichtbare eenheid van de Kerk.

DSC_1710

Advertenties

Onze orthodoxe vesperdienst met Artoklasia in teken van de bidweek voor de Christenen

januari 24, 2015

BRUGGE: Op zaterdag 24 januari 2015 werd er in de orthodoxe parochie van de Heiligen Konstantijn en Helena te Brugge de orthodoxe vesperdienst gevierd in het kader van de bidweek voor de eenheid van christenen.

 DSC_1661Vader Bernard Peckstadt, de rector van de parochie ging er in de vesperdienst voor samen met Vader Bart D’Huyvetter. Er was een menigte van ongeveer 60 gelovigen van de verschillende zustergemeenschappen van Brugge aanwezig die er gekomen waren om samen te bidden als afsluiting van deze bidweek voor de Eenheid van alle Christenen.

 De Katholieke kerk werd er vertegenwoordigd door E.H. Prof. Kanunnik Adelbert Denaux, E.H. José Vercaemst, Diaken Wilfried Desrumaux en de anglicaanse kerk werd er vertegenwoordigd door Reverend Father Stephen Murray (priester in Gent en Knokke-Heist) en de Protestantse kerk werd vertegenwoordigd door Dominee Frans van de Sar.

DSC_1665

We waren ook blij dat er vanuit enkele klooster gemeenschappen in en rond Brugge, een delegatie aanwezig waren waaronder twee paters van de Witte Paters, drie zusters van de Karmelitessen als ook 3 zusters van de Zwartzusters.

DSC_1670

Op het einde van de dienst gaf Vader Bernard er een homilie en verwelkomde hen allen heel hartelijk. Nadien volgde er nog een receptie in de parochiezaal voor alle aanwezigen. Dank aan allen die ons hebben geholpen voor de dienst en de ontvangst van onze medebroeders.

Homilie na de vespers en artoklasia
Gebedsweek voor de eenheid van de Christenen

 Aartspriester Bernard Peckstadt

Dierbare broeders en zusters,

Van harte welkom in onze orthodoxe parochie van de HH.Konstantijn en Helena hier te Brugge. Dank voor het komen meebidden met ons, speciaal in deze gebedsweek voor de eenheid der christenen.

Dit jaar heeft men als thema gekozen: Waar Jezus haar zei “Geef mij wat te drinken” Uit de evangelielezing van Johannes (4,7): Over het verhaal van de Kananese vrouw.

 Persoonlijk denk ik dat men dit thema niet voor niets heeft gekozen. Het zijn de woorden van de Heer die tot ieder van ons gericht zijn. Het levende water waar Jezus over spreekt, is het water van de Doop waarin Hij Zelf is afgedaald het water waarboven de Heilige Geest zweefde om het vruchtbaar te maken. In dat water zijn ook wij gedoopt, als beeld van onze deelname aan Jezus dood en Opstanding. Het water was vroeger eerst een teken van de dood, waarin mensen ondergingen en verdronken, maar door Jezus is het ’t teken van leven!

Het teken waaruit al het leven is geboren wordt in het leven wat Jezus ons geeft is het eeuwig leven. Daarom noemt Hij dit water ook ‘levend water’, dat in ons binnenste opwelt tot een bron ten behoeve van eeuwig leven. Want dat is wat Jezus ons is komen brengen in deze wereld: de Opstanding uit de doden en het eeuwig leven. Dat eeuwig leven begint hier, nu al. Nog voordat dit leven beëindigd is mogen we in de Kerk, in de Heilige Mysteriën, de H. Communie, in de Doop en in de Zalving deel krijgen aan dat eeuwige leven dat Jezus is komen brengen.

Dat eeuwig leven is ook het hemelse leven. Dat is het engel gelijke leven. Als we dat leven ontvangen, dan moeten we ook ons uiterste best doen om het zo ook te leiden. Het is een leven dat helemaal voortkomt uit en bezield en gedreven wordt door de liefde: de liefde tot God, met heel ons hart en heel ons verstand en met al onze krachten, en de liefde tot elkaar en tot onszelf.

Wij dienen met de verschillende christelijke gemeenschappen die wij vooral in deze week van de eenheid mogen ontmoeten, samen te overleggen, samen te bidden, elkaar leren liefhebben om samen te getuigen “als christenen”, om het licht van Christus terug meer in de wereld te brengen.

Nooit zoveel als vandaag hebben de mensen nood gehad aan de zin van het leven. Alles verandert met een ongewone snelheid, waardoor de mens zich afvraagt : waarom? De wereld wordt bedreigd: niet alleen omwille van oorlog en terreur, maar evenzeer door de onzin, de verveling, en de afwezigheid van Christus. De mens zal geen antwoord vinden in drugs, erotisme, of in de politieke godsdiensten die gestrand zijn daar waar ze schenen te triomferen. Er is slechts één antwoord : het is de manifestatie van de éne Christus door zijn ene Kerk.

Deze manifestatie mag niet meer uitblijven. De Geest verdraagt de luxe niet meer van de scheiding van de christenen, van de discussies waar men zich op zijn gemak zet… Wij moeten antwoorden. En wij kunnen slechts gezamenlijk antwoorden. Te vaak lijken wij tevreden over onszelf. Wij zien ons als de zuiveren. Als diegenen die de waarheid bezitten. En wij veroordelen de anderen. Maar het leven en de geschiedenis zijn daar, en kloppen aan de deur van de Kerk, om haar essentiële vragen te stellen.

Hetgeen de mens het meest ontbreekt, is de Geest van Christus, de nederigheid, het onthaal zonder belang, de bekwaamheid van het beste van de andere te zien : kortom de verzoening in Christus. Wij hebben nood aan Christus, want zonder Hem zijn wij niets. De mensheid verenigt zich, maar deze eenmaking zal echter het geweld niet ontvluchten, dan alleen wanneer het unieke karakter van elke persoon, de originaliteit van elk volk zal worden gewaardeerd. De gist van deze eenheid in de verscheidenheid kan slechts de Kerk zijn, naar het beeld van de Drie-eenheid.

De moderne mens zoekt de vrijheid en de verantwoordelijkheid, maar hij zal de inhoud van deze vrijheid slechts in de liefde vinden; de liefde die – om de dood te overwinnen – gevoed dient te worden door het regelmatig deelnemen aan de Eucharistie… Het is dit precies dit wat we zoeken, nl. als christenen zoveel mogelijk samen getuigen van het Evangelie, opdat door onze actieve deelname in de vorming van de ontwikkelingen, de wereld de huidige crisissen kan trotseren, en een toekomst kan voorbereiden die waardig is voor de geschiedenis en vooral waardig voor de mens, zonder echter het geloof te verliezen.

Bidden wij samen, alle dagen maar heel speciaal vandaag, en danken wij God voor deze grote genade die wij van Hem mogen ontvangen, om een gemeenschappelijke getuigenis te mogen brengen in de ontredderde wereld die Zijn aanwezigheid zo brood nodig heeft.

Vergeten wij immers niet dat wat ooit een Russisch theoloog heeft gezegd, namelijk «dat de muren van de scheiding van de Kerken niet tot in de hemel reiken…». We mogen er ons van overtuigen, ook in de wereld van heiligen is er geen scheiding tussen Oost en West. Ook wij moeten onze eenheid terugvinden in de Traditie van de Onverdeelde Kerk, die ons gemeenschappelijk erfgoed is.

Wij hebben hier zojuist 5 broden gezegend, tarwe, olie en wijn, als een –in een geest van onnoemelijke erkentelijkheid voor God- teruggave voor alles wat Hij ons heeft gegeven en nog geeft. Het zijn oerelementen van voedsel en drank geput uit Gods natuur, die noodzakelijk zijn voor het leven.

DSC_1656

Vanavond nodigen wij U uit dit broederlijk te delen in een geest van eenheid en samenhorigheid, maar ook als prefiguratie van onze zo zeer verlangde eucharistische communio of gemeenschapsband, die ooit hersteld zal worden op een ogenblik dat God zelf zal bepalen. Aan ons om Zijn medewerker te zijn en dit ideaal – de zichtbare eenheid van de christenen – na te streven! Amen.

 

Oecumenische Gebedsviering in de Margaretha kerk te Knokke-Heist

januari 23, 2015

KNOKKE: Op vrijdag 23 januari 2015 kwamen zo’n 80 christenen samen voor de oecumenische gebedsdienst in de Margareta Kerk te Knokke-Heist. Vanuit de anglicaanse, katholieke, protestantse en orthodoxe geloofsgemeenschappen hebben we samen gezongen en gebeden om de eenheid van de christenen.

Dit jaar waren 16164066319_0661e04301_kwe te gast in de Margaretakerk en was het de Katholieke Kerk die dit jaar de organisatie van de dienst op zich nam. Het werd een stemmig en zinvol gebedsmoment met teksten aangereikt door de christenen uit Braziliaanse Kerken. Het thema ‘Jezus zei haar: “Geef mij wat te drinken” (Joh. 4,7) werd uitvoerig besproken door E.H. Pradip Smagge tijdens zijn homilie.

Voorgangers in de dienst waren; Dominee Alexander Eberson (protestantse kerk), E.H. Jan Van Wassenhoven, E.H. Pradip Smagge, E.H. Willy Snauwaert, (allen van de Federatie Knokke-Heist) en E.H. Henk Laridon (Professor aan het Grootseminarie van Brugge en voorzitter van de oecumenische studie en gebedsgroep van West-Vlaanderen) (katholieke priesters), Reverend Father Stephen Murray (anglicaans kerk), en Aartspriester Bernard Peckstadt (orthodoxe kerk).

15730333823_67bb20747e_k

Het openingswoord als ook de homilie werd gehouden door de organiserende gemeenschap door E.H. Pradip Smagge. De eerste lezing uit de Korintiërs werd gezongen door Priester Bernard Peckstadt en de evangelielezing volgens de evangelist Marcus met het verhaal van Kafarnaüm werd gelezen door E.H. Jan Van Wassenhoven.

De andere voorbeden en smeekbeden werden verder door de verschillende voorgangers voorgelezen. De oecumenische viering werd muzikaal begeleid door de orgelist van de Katholieke kerk en dit met samenzang traditie getrouw verzorgd door E.H. Willy Snauwaert.

16350251765_8d79550277_k

Het samen zingen en bidden in verbondenheid is een hoopvol teken voor de christenen in Knokke-Heist want we zijn allen van Christus en Christus maakt ons één.

Na de gebedsdienst was er een gezellige ontmoeting bij een drankje en een koekje.  Moge dit samen bidden ons steeds dichter bij elkaar brengen. Met heel veel dank aan allen die deze liturgie ondersteunden en ook het gezellig samenzijn achteraf.

15727853554_550116039c_k-1

Voor meer foto’s: KLIK HIER

Oecumenische vesperdienst in de Anglikaanse kerk te Oostende

januari 22, 2015

OOSTENDE: Op donderdag 22 januari 2015 werd een vesperdienst gevierd in het kader van de bidweek voor de eenheid van christenen in de Anglikaanse kerk te Oostende. Dit jaar was het de beurt aan de Anglikaanse Kerk om in deze oecumenische dienst voor te gaan en dit te organiseren.

DSC_1627

Revd. Father Augustine Nwaekwevan de Anglikaanse kerk

Revd. Father Augustine Nwaekwe van de Anglicaanse Kerk ging in deze vesperdienst voor samen met E.H. Antoon Wullepit, Deken van Oostende, E.H. Frans De Somville van de Kapucijnenkerk van de Rooms-Katholieke Kerk en Aartspriester Bernard Peckstadt rector van de orthodoxe parochie HH Kyrillos en Methodios en Oikonomos Bart D’Huyvetter Bart van de Orthodoxe Kerk.

DSC_1628

Het welkomstwoord en enkele gebeden alsook de homilie en de slotzegen werd verzorgd door de Revd. Father Augustine Nwaekwe van de Anglikaanse Kerk. De eerste lezing werd er gelezen door Gys Speltinck van de Anglikaanse Kerk en de schriftlezing over de Kananese vrouw werd er gelezen door Vader Bernard Peckstadt. Verder waren er nog enkele voorbeden en smeekbeden die er afwisselend gelezen werden door de aanwezige voorgangers.

DSC_1649

De dienst werd er mooi verzorgd met momenten van samenzang. Een menigte gelovigen uit de regio Oostende waren gekomen om deze dienst bij te wonen waaronder ook een delegatie van onze parochianen van onze orthodoxe parochie van Oostende.

Tenslotte volgde er nog een receptie achteraan in de kerk voor alle aanwezigen. Dank aan Revd. Father Augustine Nwaekwe en Gys Speltinck voor de dienst en de ontvangst van deze oecumenische viering. Moge dit samen bidden ons steeds dichter bij elkaar brengen.

DSC_1650

Homilie gehouden door Revd. Father Augustine Nwaekwe
van de Anglikaanse Kerk

We kennen allemaal het belang van water voor het menselijk leven. We maken gebruik van water per dag, ofwel om te drinken, of koken, voor het wassen, of voor een douche. Mensen, dieren en planten kunnen niet overleven zonder water.
In veel culturen wordt water aangeboden aan de gasten als een diepe teken van welkom. Tijdens onze groep bezoek aan Uganda over de missie in 2011, de mensen die we bezochten bood ons water op ons te verwelkomen op hun huis. Daarom, water is een kostbaar goed overal, en voor alle tijden en seizoenen.

DSC_1640

In de christelijke traditie, maken we gebruik van water in de doop als teken van reiniging, die ook symbool voor het begin van ons nieuwe leven in Christus. Water wordt gebruikt door sporters, voetballers, atleten. Als ze moe zijn, dan drinken ze wat water, en krijgen ze nieuwe energie om door te gaan.
In vervolgens Palestina, een land dat was (en is nog steeds) stoffig en vol met rotsen, grotendeels een woestijn gebied, kunnen we het erover eens dat het water was, en is meer dan een kostbaar goed.

Alles wat we vinden in deze lang verhaal is goed bekend bij ons. Maar ik wil een paar snelle opmerkingen te maken; en dan trek je een paar lessen uit de ontmoeting van Jezus en de Samaritaanse vrouw.
Eerste- over Jezus, hem, een vreemdeling, moe en dorstig na een lange reis zien we. Hij had geen emmer om water te putten, en de put is diep als de vrouw hem vertelde. Hij heeft hulp nodig. Dus hij zegt tegen de vrouw bij de bron: ‘geef mij water te drinken’.
Tweede- over de vrouw; ze bezit de emmer. De goed zelf behoorde tot haar volk, en het was in haar land. Ze was in het comfort van haar traditie en voelde dat Jezus werd oversteken traditie door zijn verzoek van water uit haar.
Thirdly- over de toegang tot water, de vrouw was in een bevoorrechte positie. Toch was zij dertig van het water dat Jezus zelf was in een bevoorrechte positie aan te bieden. Terwijl de vrouw zou fysieke water bieden, zou Jezus haar bieden het levende water.
Welke lessen kunnen we leren?
1. In deze ontmoeting, zien we de nederigheid en de menselijkheid van Jezus weer gegeven. Als mens, hij is nederig en open om te ontvangen van anderen.
2. De ontmoeting bood hen de kans om te leren kennen en om de behoefte van de ander te dienen.
3. Het nodigt ons uit om te weten dat we kunnen verder gaan dan de grenzen en tradities. Dit zal niet verminderen wat of wie we zijn
4. Wij zijn rijker en sterker in onze missie als we onszelf openstellen voor anderen, zonder enige vrees of bedreigingen.
5. Wij zijn in staat om beter te begrijpen en ook om de behoeften van anderen beter van dienst als we bereid zijn om een dialoog aan te gaan, anders blijven we in het comfort van onze eigen wereld en traditie.

Het is mogelijk dat onze jaarlijkse oecumenische dienst ook is een traditie geworden dat we niet alleen maar willen verder gaan. Misschien is het tijd dat we denken aan iets buiten samen verder januari. Het kan zijn dat er mogelijkheden voor gezamenlijke missie acties, samenwerking en complementariteit in onze missie als partners in de missie. Of moeten we zeggen: ‘tot volgend jaar’.

‘Geef me een drankje,’ wijst op het feit dat zowel Jezus en de Samaritaanse vrouw iets van de ander nodig. ‘Geef me een drankje’ nodigt ons allen, gemeenschappen, kerken, culturen, etniciteiten, religies, rassen en kleuren om te weten dat we elkaar nodig hebben. Laten we leren om te vertrouwen en van elkaar afhankelijk zijn, wetende dat eenheid in verscheidenheid is een geschenk van God aan de kerk en aan de wereld. Amen.

 

Activiteiten voor de bidweek voor de éénheid van de christenen

januari 2, 2015

banner+EAsite

BIDWEEK VOOR DE EENHEID VAN DE CHRISTENEN
18 – 25 januari 2014

THEMA:
Jezus zei haar: ‘Geef mij wat te drinken’ (Joh. 4,7)

* * *

ACTIVITEITEN IN WEST-VLAANDEREN

Te Brugge

Op zondag 18 januari om 10.00 u. in de Protestantse kerk (VPKB) ’t Keerske, Keersstraat 1, eredienst in het teken van de bidweek.

Op vrijdag 23 januari om 20.00 u. in de kapel van Ter Fonteine, Boeveriestraat 49: Avondgebed rond het kruis van Taizé.

Op zaterdag 24 januari om 18.00 u. in de orthodoxe kerk van de HH. Konstantijn en Helena, Ezelstraat 85:
Orthodoxe vespers met artoklasia (zegening van de broden). Nadien receptie.

Op zondag 25 januari om 16.00 u.
in de Sint-Salvatorskathedraal

images-1

OECUMENISCHE VESPERDIENST

met medewerking van het kathedraalkoor o.l.v. Ignace Thevelein.

Te Harelbeke
Op donderdag 22 januari om 19.00 u. in de Sint-Ritakerk: oecumenische viering, samen met de Orthodoxe parochie Sint-Amandus uit Kortrijk.

Te Ieper
Op zondag 25 januari om 18.00 u. in de anglicaanse kerk Saint George Memorial Church (Elverdingsestraat): oecumenische gebedsdienst.

Te Knokke
Op vrijdag 23 januari om 19.00 u. in de Sint-Margaretakerk (Lippenslaan 1) : interkerkelijke viering.

Te Kortrijk
Op woensdag 21 januari om 19.00 u. in de Sint-Michielskerk: Oecumenische vesperdienst samen met protestanten, orthodoxen en katholieken. Nadien ontmoeting.

Te Oostende
Op vrijdag 16 januari om 19.30 u. in de kapel O.L. Vrouw Onbevlekt ontvangen (Rachel Lancsweertplein): gebed in de geest van Taizé.

Op donderdag 22 januari om 19.00 u. in de Anglicaanse kerk (Langestraat 101): oecumenische gebedsviering.

Te Roeselare
Op donderdag 22 januari om 19.30 u. in de H. Godelievekerk: Oecumenische ontmoeting en gesprek tussen dominee Peter van Bruggen en deken Renaat Desmedt over ‘de maatschappelijke verandering van de kerk in de samenleving en de wijze waarop beide kerken op deze evolutie inspelen’.

Te Torhout
Op woensdag 21 januari om 19.30 u. in het Missiehuis van Scheut (Bruggestraat 9): oecumenische gebedswake, gevolgd door een getuigenis van Ds. Frans van der Sar (Protestants predikant en dominee uit Brugge).

Te Waregem
Op zaterdag 24 januari om 19.00 u. in de Ark, Zuiderlaan 44: Oecumenische gebedsviering.

Te Wevelgem

Op vrijdag 16 januari om 19.30 u. in de protestantse kerk (Spoorwegstraat 18): oecumenisch gebed samen met mensen uit decanaat Izegem en Sint-Michielsbeweging.

DSC_0097

Na de Oecumenische vesperdienst in de Sint-Salvatorskathedraal te Brugge januari 2014