Archive for november, 2014

Paus Franciscus bezoekt Oecumenisch Patriarchaat ter gelegenheid van het patroonfeest

november 30, 2014

Paus Franciscus bezoekt Oecumenisch Patriarchaat ter gelegenheid
van het patroonfeest van de Kerk van Constantinopel,
het feest van de Heilige Apostel Andreas

CONSTANTINOPEL – 29 en 30 november 2014

Van 29 tot 30 november bracht Paus Franciscus een bezoek aan Turkije om in de eerste plaats er een officieel bezoek te brengen aan de eerste Troon van de Orthodoxe Kerk wereldwijd. De zetel van het Oecumenisch Patriarchaat bevindt zich in de oude en nu arme wijk van de Fanar.

UnknownHet is de derde maal dat Paus Franciscus en Oecumenisch Patriarch Bartholomeos elkaar ontmoeten, eerst in Jeruzalem, dan in het Vaticaan en nu in Constantinopel. Constantinopel is een trouwe bondgenoot van de Rooms-Katholieke en zoekt in alle eerlijkheid naar het volledig herstel tussen de twee zuster-Kerken. Het is de vierde paus die een bezoek brengt aan de Fanar: Paulus VI (1967), Johannes-Paulus II (1979) en Benedictus (2006), telkens ter gelegenheid van het patroonsfeest van de Kerk van Constantinopel, het feest van de Heilige Apostel Andreas.

Doxologie – Op zaterdagavond 29 november 2014 werd de Paus plechtig ontvangen door de Oecumenische Patriarch Bartholomeos en de leden van de Heilige Synode. Onze Metropoliet Athenagoras van België was er ook aanwezig als lid van de Heilige Synode en stond aan de zijde van de Oecumenische Patriarch voor de ontvangst van Paus Franciscus.

Tijdens de viering van de Doxologie (dienst van dankzegging) zaterdagavond in Phanar, beklemtoonde de paus dat dit bezoek in het teken stond van de verbondenheid van de katholieke en de orthodoxe Kerk. Zo zei de Paus verder:

De heilige Petrus en Andreas waren broeders van bij de geboorte, maar door hun ontmoeting met Jezus werden zij broeders in het geloof. Zo moeten ook wij allen broeders zijn die samen geloven in de verrezen Heer.” Paus Franciscus werd er geflankeerd door de oecumenische patriarch Bartholomeus. Het was de eerste ontmoeting in Istanbul tussen beide kerkleiders, die eerder dit jaar samen naar Jeruzalem reisden.

Unknown-4Dit pausbezoek aan de Phanar, de hoofdzetel van het Oecumenische Patriarchaat, versterkt de positie van de Oecumenische Patriarch binnen de wereldorthodoxie. Net als zijn voorganger Benedictus XVI bestempelde ook Paus Franciscus de orthodoxe kerk als ‘zusterkerk’. Hij omschreef de patriarch als zijn ‘geliefde broeder’. Hij prees en dankte patriarch Bartholomeus ook voor zijn inzet voor de eenheid van de christenen.

Unknown-8Op zijn beurt bestempelde de Oecumenische Patriarch Bartholomeos het bezoek kort voor zijn ontmoeting als ‘historisch’, omdat beide kerkleiders samen voor de vrede en de eenheid bidden: “Wij voelen ons als broeders in Christus. Wij willen samenwerken om bij te dragen tot de vrede wereldwijd en het welzijn van de hele mensheid.

De Paus buigt voor Bartolomeus en ontvangt van hem de zegen.

10448242_10152412169971496_241484355476658117_nTijdens de Doxologie in de Patriarchale Kerk van de Heilige Georges in de Phanar, zei Franciscus: “Onze vreugde is groter omdat haar bron ontspruit in onze gedeeld vertrouwen in Gods trouw. Ondertussen vroeg Patriarch Bartolomeus de bemiddeling van de “heilige Vaders”, op wiens leer ons gezamenlijk geloof tijdens het eerste millennium was gebaseerd.”

Aan het einde van zijn toespraak, vroeg Paus Franciscus Patriarch Bartolomeus om zijn zegen en boog voor hem om die te ontvangen. Bartolomeus kuste Franciscus op het hoofd. En zo werd de tweede dag van het pauselijk bezoek afgesloten met een zeer symbolisch gebaar.

Het was al nacht in Istambul de avond van het feest van de Heilige Andreas, Patroonheilige van de Orthodoxe Patriarchale Kerk, toen Franciscus de kerk binnen kwam met zijn broeder Bartolomeus. Hun korte gebedsstonde gaf de wereld een voorsmaakje van wat er morgen zou gebeuren wanner de Paus de Goddelijke Liturgie zou bijwonen die door de Oecumenische Patriarch zal gecelebreerd worden. Bij de ingang van de kerk, vereerde de Paus een groot met zilver beslagen icoon.

In zijn welkomstwoord, sprak Bartolomeus tot Franciscus over de liefde van Apostel Petrus voor zijn broer Andreas, de eerst geroepene. De Patriarch herinnerde aan gelijkaardige bezoeker door hun voorgangers en noemde Paus Paulus VI, Johannes Paulus II en Benedictus XVI. Hij sprak over de wil van Franciscus en de zeer Heilige Kerk van Rome om de broederlijke en stabiele vooruitgang met de Orthodoxe Kerk op weg naar het herstel van de volledige communie tussen de kerken. Bartolomeus zei dat hij het bezoek van Franciscus zag als een gebeurtenis vol gunstige tekens voor de toekomst”.

De Patriarch dankte de Katholieken voor de teruggave van de relikwieën van de heilige Eufemia en sprak ook over de heilige Basilius en de heilige Johannes Chrysostomos. “Moge deze heilige Vaderen op wiens leer ons gezamenlijk geloof van het eerste millennium was gebaseerd, bemiddelen bij onze Heer opdat wij de volle eenheid van onze Kerken mogen terugvinden en aldus Zijn goddelijke wil vervullen”.

Unknown-9Terwijl ik uit ganser harte “dank u” zeg voor uw broederlijk welkom. Ik voel dat onze vreugde groter is omdat haar bron van buiten komt en niet uit onszelf. Zij is geen gevolg van ons engagement, of van onze inspanningen – al zijn die wel degelijk nodig. Zij ontstaat door ons gezamenlijk geloof in de trouw van God”. Zo antwoordde Franciscus.

Franciscus voegde er aan toe: “als we spreken over de vreugde en de vrede die de wereld niet kan geven, maar die de Heer Verrezen Jezus beloofde aan zijn leerlingen. Petrus en Andreas hoorden deze belofte; zij ontvingen deze gave. Zij waren bloedbroeders, maar hun ontmoeting met Christus transformeerde hen tot broeders in het geloof en naastenliefde. Op deze vreugdevolle avond, in dit avondgebed, wil ik dit benadrukken: zij werden broeders in hoop”.

Paus Franciscus woont de Goddelijke Liturgie bij in de Fanar

Op zondag 30 november woont de Paus Franciscus er de Goddelijke Liturgie bij voorgegaan door de Oecumenische Patriarch, in concelebratie met de leden van de permanente Heilige Synode. Tijdens de Goddelijke Liturgie wordt een gemeenschappelijke verklaring van de Paus en de Oecumenische Patriarch voorgelezen.

article_19913_81918Wij moeten blijven streven naar de eenheid van de katholieke en de orthodoxe Kerken. De schreeuw van de vele slachtoffers van het geweld moet ons aansporen dat pad naar de eenheid te versnellen.” Dat zei paus Franciscus, op de feestdag van de Heilige apostel Andreas, op het einde van de Goddelijke Liturgie volgens de byzantijnse traditie in de Sint-Georgioskathedraal van Phanar. “Echte dialoog is steeds een ontmoeting tussen mensen met een naam, een geschiedenis en een gezicht en niet louter een uitwisseling van ideeën.”

Paus Franciscus: “Eenheid betekent niet de onderwerping van de andere, maar de aanvaarding van de gaven die God eenieder heeft gegeven. Ik verzeker ieder van u dat de katholieke Kerk voor het doel van de christelijke eenheid geen enkele andere voorwaarde wil opleggen dan de gedeelde belijdenis van het geloof. Het enige wat de katholieke Kerk wenst en wat ik als bisschop van Rome wens, is de eenheid met de orthodoxe Kerken.”

Franciscus herinnerde aan de breuk in 1054, maar eveneens aan de omhelzing van Patriarch Athenagoras en Paus Paulus VI, 50 jaar geleden in Jeruzalem, evenals de publicatie van het oecumene document ‘Unitatis Redintegratio’, dat 50 jaar geleden door het Tweede Vaticaans Concilie werd gepubliceerd.

De jonge generaties zijn niet in staat zijn om de wijsheid te verwerven en de hoop levendig te houden, indien wij er niet in slagen om een authentiek humanisme door te geven, dat is gebaseerd op het evangelie en duizend jaar ervaring van de kerk. Jongeren – en daarbij denk ik in het bijzonder aan ontelbare orthodoxen, katholieken en protestanten die elkaar tijdens de door de gemeenschap van Taizé georganiseerde internationale ontmoetingen treffen – dagen ons vandaag uit om vooruitgang te maken in de richting van de volledige christelijke eenheid.”

article_19913_81902

Zowel de Paus als de Oecumenische Patriarch Bartholomeos benadrukten dat verzoening en eenheid een noodzaak is, “in naam van de armen en vervolgde christenen”. De patriarch deed zijn bijnaam van ‘groene patriarch’ alle eer aan door er nog aan toe te voegen: “Wie de naam van de grote vredestichter aanroept, moet het pad naar de eenheid bewandelen. Wij moeten ons afvragen welke planeet de komende generaties zullen erven, indien wij die planeet zo genadeloos en onomkeerbaar uit hebzucht blijven vernietigen.” .

Ondertekening van de gemeenschappelijke verklaring

15291691834_db69c6dbe9Paus Franciscus en de Oecumenische Patriarch Bartholomeos I spreken in een gemeenschappelijke verklaring hun vastbeslotenheid uit tot de versterking van de inspanningen voor de eenheid van alle christenen en in het bijzonder van orthodoxen en katholieken, trouw aan de oproep van Christus.

De herinnering aan de apostelen, die het goede nieuws van het evangelie hebben uitgedragen, door hun verkondiging en het getuigenis van hun martelaarschap, versterkt ons streven om samen in liefde en waarheid op weg te gaan om de onderlinge verdeeldheid te overwinnen. Als herders van de kerk vragen wij onze gelovigen om zich aan te sluiten bij ons gebed, opdat allen mogen een zijn en de wereld zou geloven.”

“Wij spreken onze gemeenschappelijke bezorgdheid uit over de huidige situatie in Irak, Syrië en het hele Midden-Oosten. Wij delen het verlangen naar vrede en stabiliteit en de wil om conflicten op te lossen door dialoog en verzoening. Wij vragen al diegenen die verantwoordelijkheid dragen voor de bestemming van de volkeren om hun engagement voor de lijdende gemeenschappen te versterken, opdat zij in hun geboorteland kunnen blijven. Wij kunnen geen Midden-Oosten aanvaarden zonder de christenen, die er al tweeduizend jaar de naam van Christus belijden. Vele broeders en zusters worden vervolgd en zijn met geweld uit hun huizen verdreven. Soms lijkt het alsof elke waarde van het menselijke leven verloren is, dat mensen niet langer van belang zijn en voor andere belangen kunnen worden opgeofferd, terwijl dit alles op onverschilligheid lijkt onthaald te worden.article_19913_81949

De heilige Paulus herinnert er ons aan: Als een lid lijdt, zo lijden wij allen mede. Als een lid verheerlijkt wordt, zo verblijden zich al de leden mede (1 Kor 12,26). Net zoals het bloed van de martelaren de kiem heeft gelegd voor de kracht en vruchtbaarheid van de Kerk, zo kan ook het dagelijkse lijden een effectief instrument zijn voor eenheid. De verschrikkelijke situatie van de christenen en allen die lijden in het Midden-Oosten vereist niet enkel ons onophoudelijke gebed, maar ook een passend antwoord van de internationale gemeenschap.”

Beide kerkleiders benadrukken nog de ernst van de situatie, die de solidariteit van alle mensen van goede wil vereist. Zij beklemtonen de noodzaak van de dialoog met de islam, gebaseerd op wederzijds respect en vriendschap op basis van de gemeenschappelijke waarden.

“Moslims en christenen zijn opgeroepen om samen te werken voor de rechtvaardigheid, de vrede en het respect voor de waardigheid en de rechten van elke persoon, in het bijzonder in gebieden waar christenen en moslims eeuwenlang in vrede hebben samengeleefd en nu gebukt gaan onder de tragische verschrikkingen van oorlog.

Wij roepen alle christelijke leiders op om de interreligieuze dialoog voort te zetten en te versterken en om zich tot het uiterste in te spannen om de vrede en de solidariteit tussen mensen en volkeren te bevorderen.”

Bron: (Kerknet)

D155FBEB-00A6-4062-B90E-F7351804F6B9_mw1024_s_n

Voor meer foto’s: KLIK HIER

Bezoek van Paus Franciscus aan het Oecumenisch Patriarchaat: KLIK HIER

Advertenties

Verslag van de vergadering van 27 november 2014: Ds Nick Vandeputte sprak over ‘Aanwezigheid bij gedetineerden’.

november 30, 2014

Verslag van de vergadering van dinsdag 27 november 2014
in het christelijk ontmoetingscentrum ‘Tabor’ –
Pinkstergemeente ‘De Kruispoort’ te Brugge.

Ds. Nick Vandeputte (Pinkstergemeente) sprak over ‘Aanwezigheid bij gedetineerden. Christelijk getuigenis in de gevangenis’.

Het Penitentiair Complex of de gevangenis in Brugge is één van de grootste in België. Er zijn meer dan 900 gedetineerden (mannen en vrouwen). Van de verschillende erediensten zijn er aalmoezeniers. Nick is er (deeltijds) werkzaam als aalmoezenier vanuit de Pinkstergemeente. De Pinkstergemeente is reeds 35 jaar in Brugge aanwezig. 10 jaar zijn ze reeds in ‘Tabor’. Sedert 7 jaar is de eredienst erkend en is de predikant bezoldigd.

Na vele jaren van zending is Nick predikant en aanvaardde de uitnodiging om ook in de Brugse gevangenis als aalmoezenier actief te zijn. Hij illustreert deze roeping aan de hand van een Bijbelcitaat uit 2 Kor 2,12:’Toen ik in Troas kwam om het evangelie van Christus te verkondigen, gaf de Heer mij daartoe goede mogelijkheden. Maar ik vond geen rust omdat ik mijn broeder Titus niet aantrof…’, zo schreef Paulus.
De verkondiging van Christus is zo essentieel (zoals uitgedrukt wordt in 1 Kor 1,23 en 1 Kor 15,3-5), dat we dit ook aan onze zwakke broeders en zusters moeten doen, zeker in de overtuiging dat wij allemaal zondaars zijn. Zoals Paulus hoeven we ons niet te schamen om de Boodschap te verkondigen.

De aalmoezeniers hebben toegang tot alle afdelingen en alle cellen. Nick bezoekt gevangenen en houdt veel gesprekken. Hij kan er ook Bijbelstudie voor gevangenen organiseren. Hij las enkele getuigenissen en liet ook twee ex-gedetineerden aan het woord. Een herwonnen geloof en vertrouwen maken iemand tot een ander mens. Een luisterend oor, een opwekkend woord en Het Woord van de Schrift kunnen werkelijk iets teweeg brengen. Doorheen de menselijke nabijheid is er de evangelische Boodschap die uitdrukt: Er is altijd hoop! We moeten eerst en vooral de schoonheid en het mooie van de mens zien.
De parabel van de Barmhartige Vader (beter bekend als ‘de Verloren zoon’) uit Lucas 15 is hierin zo treffend: Een zoon die terugkeert naar zijn vader en een vader (God) die de zondaar tegemoet snelt.
De aalmoezeniers van verschillende christelijke kerken overleggen goed met elkaar en werken goed constructief samen. Een mooi oecumenisch getuigenis!

Variapunten:

1) Op donderdag 30 oktober is in Brugge mevrouw Truus Dukel – van der Rest (°1923) overleden. De uitvaartdienst was op 5 november in intieme kring. Truus (lid van de Protestantse gemeente) was jarenlang trouw lid van onze oecumenische studie- en werkgroep. Ons bijzonder gebed voor haar.

Van Links naar rechts E.H. Henk Laridon, Vader Bernard Peckstadt en Truus Van Dukkel die ons is voorgegaan.

Van Links naar rechts E.H. Henk Laridon, Vader Bernard Peckstadt en Truus Dukkel die ons is voorafgegaan. Eeuwige gedachtenis!

2) Op woensdag 26 november was er in het Sint-Jozefsinstituut te Brugge de presentatie van ‘de Bijbel in gewone taal’ (BGT).

3) Op zaterdag 29 november is er de jaarlijkse algemene vergadering van de Katholieke Nationale commissie voor oecumene in Doornik. Het hoofdreferaat zal gehouden worden door mgr. Johan Bonny. De dag staat in het teken van 50 jaar decreet ‘Unitatis Redintegratio’ (Vaticanum II).

4) Op zondag 30 november om 10.00 u. is er in ’t Keerske te Brugge een gezamenlijke viering door de Protestantse en Anglicaanse kerk n.a.v. hun 30 jaar delen van hetzelfde kerkgebouw.

5) Het thema voor de oecumenische bidweek 2015 is ‘Geef mij te drinken’ (Joh 4,7). De teksten komen uit Brazilië. Op Zondag 25 januari 2015 om 16.00 u. is er in de Sint-Salvatorskathedraal Brugge een oecumenische vesperdienst.

6) Op donderdag 26 februari 2015 is er in Brugge het bezoek van een gemengde internationale groep theologen uit de Rooms-katholieke en Protestantse kerk, o.l.v. prof. Peter De Mey. Mgr. Bonny zal hierbij aanwezig zijn. Er wordt een gebedsmoment voorzien in de oecumenische kapel.

7) Op dinsdag 12 mei 2015 om 20.00 u. in de Sint-Jakobskerk te Brugge: Taizé-Avondgebed n.a.v. de herdenking van 100 jaar geboorte van Frère Roger Schutz.

8) De orthodoxe parochie in Brugge bestaat volgend jaar 20 jaar. Er zal hierover een kunstboek gepubliceerd worden.

9) Op woensdagavond 3 juni 2015 plannen we opnieuw een Interkerkelijke Pinkstergebedswandeling.

10) Kijk regelmatig eens naar onze Weblog: https://kerkeninbrugge.wordpress.com/

11) Volgende vergadering:
Woensdag 10 december in de oecumenische kapel: Mevr. Inge Cordemans spreekt over ‘‘Fresh Expressions of church’. Ook: toelichting bij de bidweek en overzicht gebedsmomenten.

(verslag: H. Laridon)

Verslag van de vergadering van 30 oktober 2014: “Pastoraal en christelijke getuigenis in de ziekenhuizen”

november 5, 2014

Verslag van de vergadering van  donderdag  30  oktober  2014

in de Sint-Andriesabdij Zevenkerken

“Pastoraal en Christelijke getuigenis in de ziekenhuizen”

door Priester Piet Vandevoorde
aalmoezenier AZ Sint-Jan Brugge

DSC_0144De spreker situeert zijn werk in het geheel van de zorgsector.  Het valt onder Caritas-Vlaanderen, dat werkzaam is in drie domeinen:  de ziekenhuizen, de woonzorg en de mensen met een beperking.  Hij vertelt vanuit de dagelijkse praktijk hoe er aan spirituele zorg, in de ruime betekenis van het woord, wordt gedaan.  Dit illustreert hij met tal van situaties, voorvallen,…

In een eerste deel wijst hij op de evolutie in de ziekenhuiswereld.  Denk daarbij aan de vele fusies, ook met OCMW-ziekenhuizen, waar de ‘christelijke’ pastoraal niet in de missie staat ingeschreven.  Nochtans is ziekenhuispastoraal een wettelijk patiëntenrecht en dit wordt ook door de verschillende partners gerespecteerd.  Ziekenhuispastoraal is immers een van de belangrijkste taken van de kerkgemeenschap:  de aandacht voor de humanisering van de zorg.

DSC_0141

Het ziekenhuis is een doorsnee van de samenleving, met alle voor- en nadelen die daar voor de pastoraal aan verbonden zijn.
–  Secularisering:  het ziekenhuis is bevolkt, zowel wat patiënten als zorgverstrekkers betreft, met gelovigen, niet- of andersgelovigen.  Daarom wordt er aan ‘verbreding’ van de pastoraal gedaan, ruimer dan de eigen religie, zonder evenwel te vervallen in neutraliteit.
–  Pluralisering:  biedt ons als christenen de kans om de waarde van de godsdienst centraal te stellen.  Hoe kunnen we samen in dienst staan van de lijdende mens, tot welke religie of overtuiging die ook moge behoren.
–  Economisering en pragmatisme:  alles wordt gemeten in functie van efficiëntie en rentabiliteit.  Pastorale zorg laat zich evenwel moeilijk in cijfers uitdrukken en vandaar de voortdurende evenwichtsoefening tussen de pastorale zorg en de registratie ervan.

Van waaruit wordt er nu gewerkt?  Twee basisprincipes liggen aan de grondslag:
–   er wordt vertrokken van een relationeel mensbeeld:  de mens in relatie met zichzelf, met de anderen, met ‘de Andere’;
–  aandacht voor alle dimensies van het menselijk bestaan in de patiënt.

DSC_0142

Uit het gesprek dat zich als opvolging daarop ontwikkelt, onthouden we onder meer de bekommernis in de groep voor de hoge werkdruk en de gevolgen daarvan voor verpleegkundigen en patiënten.  Ook de verhouding in de pastorale zorg van de verschillende religies en denominaties tot elkaar, komt aan bod.  De eigenheid van iedere ‘soort’ pastoraal wordt gerespecteerd, zonder dat er echte samenwerking bestaat.

(Verslag:  Achille Venmans)