Corona: verklaring van leiders alle erkende religies in ons land

april 7, 2020

Corona: verklaring van leiders alle erkende religies in ons land
De leiders van alle erkende religies in ons land danken de hulpverleners en roepen allen op om ondanks de afstand meer dan ooit verbonden te blijven.

De leiders van de erkende religies van ons land

Het is heel stil geworden. Wat we nu meemaken, is ongezien. We dachten dat zulke zaken niet meer konden gebeuren. Vroeger wel en elders misschien nog. Maar niet in een zo ontwikkelde samenleving als de onze. We waren ons op vele terreinen heer en meester gaan voelen, onaantastbaar. Maar het coronavirus ontneemt ons die illusie: we hebben niet alles in de hand, we zijn broze en kwetsbare mensen. Niet alleen hier of daar, maar wereldwijd.
Te midden van alle onzekerheid en angst is het een teken van hoop en grote kracht te zien hoe juist nu in deze situatie de solidariteit zo groot is. Uitdagingen en problemen waarmee de wereld vandaag geconfronteerd wordt, proberen we soms op te lossen door ze buiten onze grenzen te houden. Maar het virus kent geen grenzen. God heeft ons deze aarde toevertrouwd. Ze is ons gemeenschappelijk huis. We zijn verantwoordelijk voor elkaar.
Onze aandacht gaat uiteraard allereerst uit naar de slachtoffers van het virus: wie besmet raakten, wie in het ziekenhuis liggen. Vooral ook wie gestorven zijn en de families die het van zo nabij meemaken. Ook grote dankbaarheid en eerbied voor allen die hen nabij zijn: dokters, het verplegend personeel en de vele vrijwilligers. En ook wie bij het stilvallen van het sociale leven, toch de noodzakelijke diensten blijven verrichten.
We willen als religieuze leiders van ons land onze waardering uitspreken voor allen die de verspreiding van het virus kordaat tegengaan. In het bijzonder dank voor de tegemoetkomingen aan hen die door deze epidemie in grote financiële moeilijkheden geraken. Waardering ook voor de grote verantwoordelijkheidszin van de hele bevolking van ons land. Jarenlang is in ons land een uitstekende gezondheidszorg en ziekteverzekering opgebouwd waardoor niemand van die zorg is uitgesloten. We beseffen nu maar al te goed hoe belangrijk dit is en in de toekomst zal blijven.
We zijn verplicht afstand te houden van elkaar. Maar dat mag ons niet beletten om, meer dan ooit, verbonden te blijven. In onze culturele en religieuze verscheidenheid is het onze menselijkheid die ons ten diepste met elkaar verbindt. Wie we ook zijn en van welke overtuiging ook: we zijn elkanders lotgenoten, verantwoordelijk voor elkaar.
In synagogen, kerken en moskeeën kunnen onze gemeenschappen nu niet meer samenkomen voor het gebed. Maar ook hier geldt dat de verbondenheid blijft en de opdracht om te bidden.
Daartoe willen we hier uitdrukkelijk oproepen, elk vanuit onze eigen religieuze traditie: laten we bidden voor de zieken en stervenden en voor hen die hen bijstaan. Laten we bidden voor elkaar en voor ons land.
Laten we bidden dat we doorheen deze crisis beter zouden zien waar het in het leven echt op aankomt. Gebed en solidariteit zijn nu onze sterkste wapens.
We hopen allen dat deze crisis vlug mag keren. Maar het is ook onze hoop dat we erna niet al te vlug weer overgaan tot de orde van de dag. Dat we niet te vlug vergeten wat we hebben meegemaakt. Want wie vergeet, wordt nog kwetsbaarder. Deze crisis kan ons de ogen openen en ons helpen onze prioriteiten te herschikken, zowel in ons persoonlijke leven als in de samenleving. Dat we blijven beseffen, ook als de crisis voorbij is, dat we in al onze verscheidenheid elkaar nodig hebben. Dat we zoeken naar nieuwe vormen van gastvrijheid, broederschap en solidariteit. In dat zoeken en herschikken van onze prioriteiten kunnen ook de godsdiensten een belangrijke rol spelen. Het is in die verantwoordelijkheid dat wij als religieuze leiders in ons land eraan houden gezamenlijk langs deze weg het woord te nemen.

De religieuze leiders van België

Namens de joodse, christelijke en moslimgemeenschappen:

Kardinaal Jozef De Kesel
Metropoliet Athenagoras Peckstadt
Ds. Steven Fuite
Kanunnik Jack McDonald
Dr. Geert W. Lorein
Opperrabbijn Albert Guigui
Mr. Philippe Markiewicz
Mehmet Üstün

Brugse kerken delen het licht

maart 25, 2020
90434607_101108778205006_1451916945703043072_n

Brugse kerken delen licht is een initiatief van de oecumenische studie- en werkgroep West-Vlaanderen. Tijdens de coronacrisis willen we kerken uitnodigen om licht te delen met elkaar. Wat is de bedoeling? Steek een kaars aan in jouw kerk en maak daar een foto of video van.

Stuur deze door naar ons mailadres: brugsekerkendelenlicht@gmail.com.

Je kunt bij je berichtje ook een kort gebed, een lied of woorden van bemoediging en troost meegeven. We plaatsen de foto’s en video’s op deze facebookpagina en zo ontstaat er in Brugge een digitale fakkeltocht: licht dat van kerk naar kerk gaat als teken van hoop, liefde en verbinding.

Alle kerkgenootschappen zijn welkom om mee te doen!

KIJK HIER OP DE FACEBOOKPAGINA

DOOR OP ONDERSTAANDE LINK TE KLIKKEN

BRUGSE KERKEN DELEN LICHT

Verslag van vergadering van donderdag 20 februari 2020

maart 5, 2020

OECUMENISCHE STUDIE- EN WERKGROEP WEST-VLAANDEREN

Verslag van  de vergadering van donderdag 20 februari 2020
in het Woon- en Zorgcentrum Westervier te Sint-Kruis Brugge


Verslag

Gebedsmoment, geleid door diaken Wilfried Desrumaux in de mooie kapel.

Broodmaaltijd

Graag welkom aan de voorganger in de Protestantse kerk in Oostende, Andries Boekhout.

Werkvergadering:

Voorzitter Henk Laridon gaf een conferentie over ‘Aangeraakt door de Onaanraakbare’ 

Bij momenten zijn we allen door God geraakt. Ook een evangeliewoord kan ons raken. Letterlijk worden we bij rituelen en in bepaalde vieringen aangeraakt. Het zijn raakpunten, plaatsen waar als het ware de hemel de aarde raakt.

Het’ aanraken’ of het verbod daartoe is duidelijk een motief in de hele Bijbel. Het onderzoeken hiervan brengt ons interessante inzichten. 
Kernpunt van ons christelijk geloof is het geloof in de opstanding/verrijzenis met Pasen. Als Jezus echt lichamelijk verrezen is, is het evident dat zijn leerlingen toen hiervan het bewijs wilden door hem te kunnen aanraken. Meest merkwaardig is het 20ste hoofdstuk in het evangelie van Johannes. Daar komen leerlingen (zoals Tomas) met de verrezen Jezus in aanraking, hoewel Jezus eerst aan Maria Magdalena had gezegd: ’Raak me niet aan!’. Merkwaardig.

Alles kadert in de hele Bijbelse visie. God lijkt wel de onaanraakbare. Het wereldberoemde fresco van Michelangelo (1475-1564) in de Sixtijnse kapel in Rome beeldt de schepping van de mens af. De vinger van God en de vinger van Adam zijn vlak bij elkaar, maar raken elkaar net niet. Er is een fractie van een verschil. De mens is wel beeld van God, maar is God niet. Toch is Hij heel dicht. Het drukt de verhouding tussen God en mens uit.

In de evangelies kunnen we de verhouding tussen Gods zoon (Jezus) en de mensen bekijken. Wat het ‘aanraken’ betreft is er duidelijk een verschil tussen passages waar Jezus mensen aanraakt en passages waar Hij aangeraakt wordt.
Zelf raakt Jezus vrijelijk aan wie hij wil. Vooral bij het genezen van zieken (melaatsen, doofstomme…)  raakt hij hen aan en ze genezen. Ook de kinderen raakt hij aan.
Heel anders is het in de passages waar mensen Jezus proberen aan te raken: Daar is meer voorbehoud of reserve. Mensen (vooral zieken) proberen hem of zijn kleed aan te raken. Er gaat een genezende kracht van hem uit. Twee keer is er een vrouw die al te vrijpostig Jezus aanraakt: Er is de boetvaardige zondares, waar Jezus laat begaan als ze hem zalft; Er is de vrouw die aan vloeiingen lijdt, waarbij Jezus eerst argwanend, is maar dan mild. Het frappantst is in Joh 20 waar Hij als opgestane/verrezene aan Maria Magdalena uitdrukkelijk verbiedt hem aan te raken. Hij moet nog opstijgen naar zijn Vader. Enkele verzen later, om de ongelovige Tomas te overtuigen, laat Hij zich wel aanraken.

Bijbelgeleerden (zoals James Alison) zien goed in dat de evangelist Johannes met de verrijzenis een nieuw begin ziet: Er zijn veel allusies met het Scheppingsverhaal uit Genesis: Er is een tuin, een mens in de tuin, een verbod tot aanraking ondanks verleiding.
Maria Magdalena is als Eva in de tuin. Voor Johannes is Jezus begraven in een tuin, toch beeld van vruchtbaarheid.
Volgens de Torawetten (O.T.) was een lijk onrein. Dat mocht niet aangeraakt worden. Anders wordt het natuurlijk als Jezus terug leeft. Dan mag het weer wel. Dan zijn we als leerlingen letterlijk en figuurlijk geraakt.

Alles op zijn tijd. De mens mag niet ongepermitteerd aanraken of meer willen. Altijd is er die hunker geweest. Het is goed te zien op een houtsnede uit de 16de eeuw, waar een mens (een monnik) uit nieuwsgierigheid zijn hoofd door het firmament steekt om te kunnen zien en aanraken wat zich aan de overkant bevindt. Het verlangen om God van heel dicht te kunnen zien of aanraken leeft ook sterk bij de mystiekers (bijv. Johannes van het Kruis, Teresia van Avila…).

Maar God blijft voor een mens uiteindelijk onaanraakbaar, toch wat zijn positie betreft. Heel de Bijbel onderstreept het monotheïsme. Niets of niemand mag aan hem afbreuk doen. Mozes is bij het brandend braambos (Ex 3) prototype van schroom en afstand.
Toch lijkt God van binnen wél raakbaar. Er zijn sterke passages waar God, na bekering of aandringen van een mens zich toch laat raken en van mening verandert en toegeeflijk is. Zo in Gn 18, Ex 20. Bij profeten als Hosea en Jona krijgt God zelfs spijt. Met de parabels van de Verloren Zoon (Lc 15) en de opdringerige weduwe bij een rechter vertelt Jezus ook over de raakbaarheid en mildheid van Zijn Vader. 
Profeten werden geraakt (Jesaja zelfs letterlijk door een gloeiende kool in Js 6). Verkondiging gebeurt in alle tijden door mensen die door God geraakt werden en worden. De verlossingsgedachte zal men nooit begrijpen als men er niet door geraakt is.
Ja, we zijn aangeraakt door de Onaanraakbare.

Variapunten:

1) Personalia:

Om gezondheidsredenen kan Zuster Laurentia Segers niet langer deelnemen aan onze bijeenkomsten. We danken haar voor haar jarenlange aanwezigheid en gastvrijheid in de Priorij O.L.V. van Bethanië te Loppem.

We gedenken in ons gebed de heer Carlo Snauwaert (°1965), overleden te Brugge op 1 februari 2020. Hij was verschillende jaren leider van het koor van de Orthodoxe parochie 
HH. Konstantijn en Helena te Brugge.

2) Onze hartelijke dank voor wie meewerkte aan en/of aanwezig was bij de vieringen en gebedsmomenten tijdens de voorbije oecumenische bidweek.

3) In de orthodoxe kerk (Patriarchaat van Constantinopel) werd Ioakim Archontos benoemd en gewijd tot hulpbisschop van metropoliet Athenagoras. Mgr. Archontos is van Griekse afkomst. Hij krijgt de titel: ‘bisschop van Apollonia’. Hij is rector en predikant in de kathedraal van de HH. Aartsengelen te Brussel.

4) In Ieper is er op Goede Vrijdag 10 april de jaarlijkse Passietocht met oecumenische accenten. Start om 20.00 u. aan de Sint-Jakobskerk (Guido Gezelleplein).

5) Op zondag 26 april om 15.00 u. viert de Evangelische Gemeente (Naaldenstraat 18) te Brugge haar 100-jarig bestaan. Onze gelukwensen!

6) Op zaterdag 2 mei is er in het Bijbelhuis Zevenkerken te Brugge een Bijbelevent van 10.00 u. tot 18.00 u. “De steppe zal bloeien”. Keuzeactiviteiten rond schepping, klimaat en profetische kritiek. Om 16.00 u . brengt Bart Moeyaert zijn werk ‘De Schepping & het Paradijs’.

Toegang voor de hele dag: 5 euro.

7) Het kathedraalkoor van de Anglicaanse kathedraal van Lincoln (o.l.v. Aric Prentice) komt van 9 tot 13 juli 2020 op bezoek in West-Vlaanderen. Ze treden op: vrijdag 10 juli in Brugge; zaterdag 11 juli in Waregem; zondag 12 juli in Ieper.

8) De nationale oecumenische studiedag zal plaatsvinden in Luik op zaterdag 14 november.

Thema zal wellicht zijn: ‘Oecumene en taal’.

9) International Ecumenical Fellowship (IEF) organiseert een mini-congres in Istanbul van 4 tot 8 december 2020. Er is een audiëntie voorzien met de orthodoxe patriarch Bartholomeos. Meer info te krijgen bij Adelbert Denaux.

10) In 2021 zal men herdenken dat het 100 jaar geleden is dat de Mechelse gesprekken (tussen

Rooms-katholieken en Anglicanen) werden gehouden. Men plant een herdenking en een expo in

Parcum te Leuven. Van 1-3 december 2021 wordt een academisch colloquium gepland. 

11) Kijk regelmatig eens naar onze Weblog: https://kerkeninbrugge.wordpress.com

12) Volgende vergadering: dinsdag 31 maart in de oecumenische kapel te Brugge.

(Verslag: H. Laridon)

Orthodoxe vesperdienst in de orthodoxe parochie te Brugge

februari 7, 2020

Op zaterdag 25 januari 2020 werd er in de orthodoxe parochie van de Heiligen Konstantijn en Helena te Brugge de orthodoxe vesperdienst gevierd in het kader van de bidweek voor de eenheid van christenen. 

De Orthodoxe kerk te Brugge

De dienst werd voorgegaan door Vader Bernard Peckstadt, de rector van de parochie en het parochiekoor o.l.v. Stefaan Coudenys, verzorgde er heel mooi deze dienst. Deze vesperdienst werd bijgewoond onder meer door E.H. Prof. Kanunnik Adelbert Denaux en E.H. Diaken Wilfried Desrumaux (van de Katholieke kerk), en door Dominee Jannica de Prenter van de Verenigde Protestantse kerk. 

Op het einde van de vesperdienst was er ook de dienst van de artoklasia met het zegenen van de vijf broden, de olie, de tarwe en de wijn en dit in een geest van onnoemelijke erkentelijkheid voor God- een teruggave voor alles wat Hij ons heeft gegeven en nog geeft. 

Er was een menigte gelovigen van de verschillende zustergemeenschappen van Brugge aanwezig, die er gekomen waren om samen te bidden in deze bidweek voor de Eenheid van alle Christenen. Op het einde van de dienst gaf Vader Bernard nog een toespraak over het thema van de Bidweek en verwelkomde allen heel hartelijk.

Nadien volgde er nog een receptie in de parochiezaal. Dank aan het koor en allen die ons hebben geholpen voor deze dienst en de ontvangst van onze medebroeders.

Nog enkele indrukken bij de  Orthodoxe Vesperdienst met Artoklasia

Twee goede redenen had ik om op 25 januari  2020 van Antwerpen naar Brugge te rijden om daar de Orthodoxe Vesperdienst met Artoklasia te gaan bijwonen: mijn groot verlangen naar uiteindelijke eenheid tussen de christelijke Kerken én mijn gehechtheid aan de parochie van de H. Konstantijn en Helena waarvan Vader Bernard de bezielende rector is. 

Zelf ken ik niet genoeg namen van mensen zodat ik het zeker niet aandurf namen te noemen van wie er ook aanwezig waren.  Heel zeker was er vertegenwoordiging van de katholieke en de protestantse kerken. Persoonlijk had ik meer volk verwacht, maar misschien was juist die niet grote toeloop die maakte dat het een serene, mooie viering is geworden.

Zoals altijd speelde de bijdrage van het koor hier een belangrijke rol in. Al zeker dank en proficiat daarvoor!

In de gebeden werd herhaaldelijk gebeden voor eenheid tussen alle christelijke gelovigen, en werd gebeden voor de hoge vertegenwoordigers van de verschillende Kerken: voor Z.A.  Patriarch Bartholomeos, voor Paus Franciscus en voor de hoofden van de protestantse en Anglicaanse kerk.

De lezing uit het boek over “De Handelingen van de Apostelen” bracht ons het verhaal over de schipbreuk en het stranden van Paulus op Malta, en hoe hij daar o zo vriendelijk werd ontvangen door de plaatselijke bevolking.

Die grote vriendelijkheid was één van de punten die Vader Bernard benadrukte in zijn overigens mooie toespraak op het einde van de Vesperdienst. Hoe staan wij tegenover mensen die hier “aanspoelen”? Ontvangen wij die vreemde mensen ook zo vriendelijk???

Een ander punt in die toespraak was uiteraard de oecumene, en Vader Bernard nodigde iedereen uit om vooral te letten op wat de verschillende Kerken gemeen hebben, veel meer dan op wat hen – eerder door menselijke tekortkomingen ontstaan- van elkaar scheidt.  Wij geloven toch allemaal in één en dezelfde God, wij proberen toch allemaal te leven volgens wat Jezus ons heeft voorgeleefd, we laten ons toch allemaal bezielen door de Heilige Geest? Vader Bernard zag de toekomst hoopvol tegemoet en daar kunnen we ons echt op verheugen! Hierna mochten alle aanwezigen een stukje van het brood in ontvangst komen nemen en werd iedereen uitgenodigd op een fijne receptie in het bovenzaaltje van de kerk.

Voor mij persoonlijk was dit nog een extra fijn moment omdat ik de kans kreeg lang te spreken met mijn goede vrienden Vader Bart en Frieda en uiteraard ook nog met Vader Bernard. Ik heb hem bedankt voor de mooie dienst en voor zijn prachtige, sterke toespraak op het einde, en ben dan met blijdschap in het hart naar Antwerpen teruggekeerd.

Willy D. Milonas

Oecumenische vesperdienst in de Sint-Salvatorskathedraal

februari 7, 2020

Oecumenische Vesperdienst

in de Sint-Salvatorskathedraal te Brugge

26 januari 2020

Tijdens de oecumenische vesperdienst

Op zondag 26 januari 2020 werd reeds voor de 14e maal in het kader van de Bidweek voor de Eenheid der Christenen in de Sint-Salvatorskathedraal te Brugge een “Oecumenische vesperdienst” gehouden. Dit jaar had men als thema gekozen: “Zij waren buitengewoon vriendelijk voor ons”. (cf. Handelingen 28:2). Anglicanen, Protestanten, Rooms-katholieken, leden van de Pinkstergemeenschap en Orthodoxen kwamen in de Kathedraal bijeen om God te loven en te prijzen én om te bidden voor eenheid. Dit jaar was het de beurt aan de Anglikaanse Kerk om deze oecumenische gebedsdienst te vieren. 

Rev Father Augustine Nwaekwe (Anglicaanse kerk)

Father Augustine Nwaekwe van de Anglicaanse Kerk, deed er het welkomstwoord en hield er dit jaar de homilie. Verder gingen er voor:, E.H. Henk Laridon (Deken van Waregem en voorzitter van de oecumenische studie en gebedsgroep van West-Vlaanderen) en E.H. Prof en Kanunnik Adelbert Denaux, en E.H. Diaken Wilfried Desrumaux (van de Rooms-Katholieke Kerk), Dominee Jannica de Prenter (van de Verenigde Protestantse kerk), en Aartspriester Bernard Peckstadt (van de Orthodoxe Kerk).

Deze Oecumenische viering werd heel mooi verzorgd door het Anglicaanse koor van  Brugge en omliggende. Dit jaar was er terug een mooie opkomst met ongeveer 80-tal mensen. Het werd een heel deugddoende gebedsdienst voor de aanwezige gelovigen.

De voorgangers in de Oecumenische viering

Moge dit samen bidden ons dichter bij elkaar brengen. Nadien werd er nog een glaasje aangeboden in de mooi gerestaureerde Sint-Salvatorskathedraal en was er nog een broederlijke ontmoeting met de aanwezigen.

Orthodoxe vesperdienst en lezing van Mgr Athenagoras in de Abdij van Zevenkerken

januari 31, 2020

Orthodoxe vesperdienst in de Abdijkerk van Zevenkerken

en lezing van Z.E. Metropoliet Athenagoras van België

Naar aanleiding van de jaarlijkse’ bidweek voor de eenheid’ werd op 22 januari 2020, onder grote belangstelling en in aanwezigheid van vertegenwoordigers van de verschillende kerken een vesperdienst gehouden in de abdijkerk van Zevenkerken. Aartspriester Bernard Peckstadt gaat hierin voor en wordt begeleid door het orthodox koor van de parochie van de Heiligen Konstantijn en Helena te Brugge o.l.v. Stefaan Coudenys. 

Orthodoxe vesperdienst in de Abdijkerk van Zevenkerken

Vader abt René Fobe verwelkomt de Metropoliet, bisschop Lode Aerts van Brugge, de genodigden en alle aanwezigen. De iconen worden rijkelijk bewierookt; het reciteren van de psalmen en de orthodoxe gezangen laten ons de rijkdom smaken van deze vesperdienst.

Het orthodox parochiekoor van Brugge o.l.v. Stefaan Coudenys

Metropoliet Athenagoras, bisschop Lode Aerts, Eerwaarde Abt René Fobe, Dominee Jannica Aerts en Aartspriester Bernard Peckstadt

Na deze dienst zijn we verwacht in de Gregoriuszaal, intussen volgelopen van belangstellenden. Pater Nikolaas Devynck verwelkomt de genodigden: Zijne Eminentie Metropoliet Athenagoras van België, Mgr Lode Aerts, bisschop van Brugge, Kan. Prof. Adelbert Denaux, lid van de interreligieuze commissie, Vader Abt René, Vader Bernard Peckstadt van de orthodoxe parochie in Brugge, alsook mevrouw Peckstadt, moeder van Zijne Eminentie Athenagoras en Vader Bernard, tevens weduwe van Ignace Peckstadt, grondlegger van de orthodoxie in Vlaanderen.

Pater Nikolaas Devynck verwelkomt de genodigden

Deze laatste gaf ongetwijfeld de liefde voor de orthodoxie door aan zijn gezin, nooit als een afkeer van het rooms-katholicisme, want hij bleef actief in het ideaal van de oecumenische dialoog. Het was dat ander accent in de grote familie van het christendom dat hem trok.  

Zijne Eminentie Athenagoras mag zich Metropoliet van België noemen en exarch van Nederland en Luxemburg. Hij vertelt ons gemoedelijk over de orthodoxe Kerk en drukt al van bij de aanvang zijn groot verlangen naar éénheid uit. Spreker straalt degelijkheid en vertrouwen uit en praat over de grote noodzaak om in dialoog te blijven en te zoeken naar éénheid. Dat de orthodoxe Kerk in crisis is gaat hij niet uit de weg, maar ook wij zitten in datzelfde schuitje. Mede oorzaak zijn de politieke, sociale, economische veranderingen na WO-II en de talrijke revoluties daaropvolgend. 

Tijdens zijn conferentie

Eén van de grote verschillen tussen orthodox en rooms-katholiek: de universele macht en onfeilbaarheid van de paus wordt door de orthodoxen niet erkend. Zij zien hun bisschoppen als opvolgers van de apostelen en niet van Christus. De orthodoxie als Kerk van Christus beleeft wel een leven mét en in Christus, geleid door de Heilige Geest, die meerdere malen vernoemd wordt tijdens de conferentie.                                                                                                  

Ook zij belijden dat Christus zichzelf wegschonk uit liefde voor de mensheid en geloven dat de verrezen Heer  verder leeft in de Kerk en in ons leven.                                                                                                            

De orthodoxe eredienst – die zeer liturgisch is – werd in 1985 in ons land officieel erkend. Aan het hoofd staat de Vlaming Athenagoras Peckstadt. De orthodoxe Kerk heeft een groot aantal kerken met elk een eigen hoofd. De Oecumenische patriarch van Constantinopel is ereprimaat van de ganse Oosters-Orthodoxe Kerk en is er de voorzitter van. Hij heeft als eerste onder gelijken een moreel leiderschap maar geen autoriteit.                                                                                  

Wereldwijd zijn er  225 à 230.000 miljoen orthodoxen, waarvan velen in  de diaspora leven.  In België telt men 150.000 leden. In de jaren 1950 kwamen de gastarbeiders naar ons land en deden de orthodoxie groeien. Dat aantal zal nog toenemen door de migratie.                                                                       Zijne Eminentie vertelt ons over het grote schisma dat in de 11e eeuw gebeurde tussen het Oostelijk en Westelijk deel van de christenheid. De middeleeuwse kruistochten verslechtte ook de relaties tussen de orthodoxie en de Latijnse veroveraars. 

De belangrijkheid van de verschillende concilies komen ook ter sprake.  Op deze concilies bespreekt en beslist men belangrijke punten over de leer van de Triniteit, de geloofsbelijdenis, Maria als Moeder Gods en Moeder van Jezus, de God-Mens…                                                                                                                                             Het verlangen naar eenheid blijft de grondtoon van de avond. Metropoliet Athenagoras spreekt even een bemoedigd woord tot de jongeren in wie hij zijn vertrouwen schenkt.

Zeereerwaarde abt René Fobe hield er het dankwoord

Ook Jezus’ hoogpriesterlijk gebed schetst ons dat groot verlangen naar eenheid (Joh.17,20-23). Toondichter Lode de Vocht zette Jezus verlangen in een prachtig lied dat we moeten blijven zingen: “Mogen allen één zijn, Vader, zoals Gij in Mij zijt en Ik in U ben;                                                              Mogen zij ook één zijn in Ons, opdat de wereld gelove in Mij.”

Laat ons biddend blijven verlangen opdat, met stuwing van de heilige Geest, ooit de grote wereldkerk volkomen één mag zijn. Heel hartelijk dank aan spreker Metropoliet Athenagoras voor deze leerrijke boeiende avond!

Verslag Mevr. Lut Deleu

Oecumenische gebedsviering in de H.Hartkerk te Knokke

januari 30, 2020

Oecumenische Gebedsviering in de Heilig Hartkerk te Knokke-Heist   

Op vrijdag 24 januari 2020 kwamen zo’n 80 christenen samen voor de oecumenische gebedsdienst in de Heilig Hartkerk te Knokke-Heist. Vanuit de katholieke, anglicaanse en orthodoxe geloofsgemeenschappen hebben we samen gezongen en gebeden om de eenheid van de christenen.

Dit jaar was het de Orthodoxe Kerk met Aartspriester Bernard Peckstadt die dit jaar de organisatie van de dienst op zich nam. Het werd een stemmig en zinvol gebedsmoment met teksten aangereikt door de christenen uit Malta. Dit jaar heeft men als thema gekozen: “Zij waren buitengewoon vriendelijk voor ons”. (cf. Handelingen 28:2). Het thema werd uitvoerig besproken door Vader Bernard Peckstadt tijdens zijn homilie. 

Voorgangers in de dienst waren; E.H. Willy Snauwaert, E.H. Philippe van den Driessche, (beide van de Pastorale eenheid Tiberias van Knokke-Heist), E.H. Jan Van Wassenhove Priester op rust (katholieke priesters), Reverend Augustine Nwaekwe vertegenwoordigd er de (anglicaans kerk), en Aartspriester Bernard Peckstadt (orthodoxe kerk). 

Het openingswoord de evangelielezing als ook de homilie werd gehouden door de organiserende gemeenschap door Vader Bernard Peckstadt van de Orthodoxe kerk. De andere voorbeden en smeekbeden werden verder door verschillende voorgangers en lectoren voorgelezen. Verder werd de oecumenische viering muzikaal begeleid door de pianist Marc Stepman en dit met samenzang traditie getrouw verzorgd door E.H. Willy Snauwaert.

Na de gebedsdienst was er een gezellige ontmoeting bij een drankje en een koekje.  Moge dit samen bidden ons steeds dichter bij elkaar brengen. Met heel veel dank aan allen die deze liturgie ondersteunden

Bidweek voor de eenheid van christenen – activiteiten

december 28, 2019

Bidweek voor de eenheid van de christenen   (18 – 25  januari  2020)

Thema: ’Ze toonden ons buitengewone vriendelijkheid’   

(Handelingen 28,2)      
                      

De Nederlandstalige brochure voor de bidweek is te vinden op  www.c-i-b.be

Activiteiten in West-Vlaanderen

Te Brugge

Op zondag 19 januari om 17.00 u. in het Keerske: (Keersstraat 1):  gezamenlijke oecumenische dienst, ingericht door de protestantse en anglicaanse kerk.

Op woensdag 22 januari om 20.00 u. in de Sint-Andriesabdij Zevenkerken (Gregoriuszaal): Lezing door de orthodoxe metropoliet  Mgr. Athenagoras Peckstadt over ‘Eenheid onder de christenen’. Vooraf orthodoxe vesperdienst in de abdijkerk om 19.00 u.

Op vrijdag 24 januari om 20.00 u. in de Sint-Jakobskerk (zijkapel, ingang Moerstraat): Avondgebed rond het kruis van Taizé.

Op zaterdag 25 januari om 18.00 u. in de orthodoxe kerk van de HH. Konstantijn en Helena, Ezelstraat 85: Orthodoxe vespers met artoklasia (zegening van de broden). Nadien receptie.

Op zondag 26 januari om 16.00 u. in de Sint-Salvatorskathedraal: Oecumenische vesperdienst.

Te Diksmuide (Pervijze)
Op zaterdag 18 januari om 16.30 u. in de Sint-Niklaas en Sint-Catharinakerk te Pervijze: eucharistieviering in aanwezigheid van en samenwerking met de Orthodoxe gemeenschap van Pervijze.

Te Ieper
Op zondag 26 januari om 18.00 u. in de kerk OLV-Middelares (Capucienenstraat 48 Ieper):
oecumenische gebedsdienst. 

Te Knokke
Op vrijdag 24 januari om 19.00 u. in de H. Hartkerk (Dumortierlaan): interkerkelijke oecumenische gebedsdienst, dit jaar geleid door de Orthodoxe kerk.

Te Kortrijk
Op woensdag 22 januari om19.00 u in de Sint-Michielskerk (Rijselstraat): oecumenische gebedswake (thema: ‘doopsel van Christus’) met vertegenwoordigers uit verschillende kerken. Daarna ontmoeting in het Sint-Michielshuis.

Te Oostende 
Op donderdag 23 januari om 19.00 u. in de Sint-Petrus en Pauluskerk: Oecumenische gebedsdienst.

Te Roeselare
Op woensdag 22 januari om 19.30 u. in de Bremstruik (Arme Klarenstraat):  Oecumenisch avondgebed in de stijl van Taizé

Te WaregemZaterdag 25 januari om 19.00 u. in zaal De Ark, Zuiderlaan: oecumenische interkerkelijke gebedsdienst.

Verslag werkvergadering 19 december 2019 met Mgr Athenagoras van België

december 28, 2019

OECUMENISCHE STUDIE- EN WERKGROEP WEST-VLAANDEREN

Verslag van  de vergadering van donderdag 19 december 2019
in de Orthodoxe kerk  te Brugge

1. Vesperdienst in de Orthodoxe kerk (waarbij de overleden priesters Ward Vanoverbeke en José Vercaemst herdacht werden).

undefined
Vader Bernard tijdens de vesperdienst


Agenda

2. Feestelijke broodmaaltijd

Feestelijke broodmaaltijd voor 50 jaar Orthodox aartsbisdom

3. Werkvergadering

Metropoliet Athenagoras Peckstadt sprak ons over 50 jaar Orthodox aartsbisdom (oecumenisch patriarchaat van Constantinopel) in België en diens inzet in de oecemenische dialoog.

Metropoliet Athenagoras van België

Toch is er reeds langer een aanwezigheid van orthodoxie in de Benelux. Duizend jaar geleden liet de vrouw van keizer Otto in Nijmegen een achthoekige kerk bouwen.
In de bloeijaren van Brugge als handelscentrum (13de – 15de eeuw) waren er lieden uit verschillende naties aanwezig. De Levantijnen en de handelaars uit Constantinopel en Smyrna ontbraken niet. Zo was er een ‘huis der Smyrnioten’ (aan het huidige Genthof, aan de Woensdagmarkt), waarvan de toren nog bestaat.
De val van Constantinopel (1453) maakt een einde aan het succes van de Griekse handelaars in Vlaanderen, terwijl de Turken gestadig hun plaats innamen.

In 1969 werd het Orthodox aartsbisdom in België opgericht. Het was dus dit jaar de viering van 50 jaar, met als hoogtepunt het bezoek van de Oecumenische patriarch Bartholomeos in november 2019.

In 1752 richtten enkele Griekse handelaars een orthodoxe parochie op in Amsterdam.
In de eerste helft van de 19de eeuw kwam er een eerste orthodoxe gebedsruimte in België. Dit gebeurde door toedoen van Anna Pavlona (de echtgenote van prins Willem Frederik van Oranje-Nassau). Het echtpaar verbleef een tijd in Brussel en richtte de ruimte op in de Hertogstraat (dicht bij het huidige koninklijk paleis in Brussel).
Dit was een privé-kapel, die bij de onafhankelijkheid van ons land in 1830 werd opgedoekt.
Intussen werd de liturgie van de H. Johannes Chrysostomus in het Nederlands vertaald.

In 1862 ontstond een kapel in de Russische ambassade. Van 1887 tot nu is deze kapel gevestigd in de Ridderstraat te Elsene.
In 1900 werd in Antwerpen een Griekse parochie opgericht in de Jan van Gentstraat (waar nu het gerechtshof is).

In 1920 verscheen er een encycliek van het Oecumenisch patriarchaat met een oproep om wereldwijd een verbond van kerken op te richten.

In 1926 werd een gebouw in de Stassartstraat te Elsene aangekocht en werd ingericht als kerk voor de Grieken. Tot in 1959 was er één orthodoxe priester voor Antwerpen en Brussel.

Na de tweede wereldoorlog kwamen massaal gastarbeiders naar België, waaronder veel Grieken en Serviërs. Om tegemoet te komen aan hun geestelijke en pastorale noden stuurde patriarch Athenagoras in 1957 vanuit het Theologisch instituut van Halki vier jonge priesters naar België. Onder hen was de jonge monnik Panteleimon Kontoyiannis, die later metropoliet van België was (van 1982 tot 2013). Hij kwam met twee koffers aan in zijn gebied te Mons (Bergen), waar hij met hulp van Rooms-katholieke geestelijken aan zijn apostolaat kon beginnen.

In 1963 werden in Europa vier orthodoxe bisdommen opgericht. De Belgische orthodoxen behoorden toen tot Frankrijk.
Op 12 augustus 1969 heeft de Heilige Synode van het Oecumenisch Patriarchaat het Aartsbisdom van België en Exarchaat van Nederland en Luxemburg opgericht. Metropoliet Emilianos Zacharopoulos werd de eerste metropoliet. In 1974 kreeg hij twee hulpbisschoppen, onder wie Panteleimon. In 1982 werd mgr. Panteleimon verkozen tot metropoliet van België. Het werd een periode van grote evolutie. Mede door zijn grote inzet werd de orthodoxe eredienst in 1985 door de Belgische staat erkend. Voor de uitvoeringsbesluiten moest men nog wachten tot in 1988. De orthodoxe kerk ondervond grote steun van kardinaal Danneels en abt Michel Van Parijs van de abdij van Chevetogne. Men is ook senator Etienne Cooreman uit Dendermonde zeer dankbaar. 
Ondertussen zijn er in België zo’n 60 orthodoxe parochies.
De oud-oosterse (pré-chalcedonische) kerken, zoals de Armeniërs en Syrisch-orthodoxe christenen, werden met tijd mee betrokken in de erkenning.

De erkenning bracht met zich meer dat er vertegenwoordigers van de orthodoxe kerk kwamen in overheidsinstellingen: openbare omroep, ziekenhuizen, onderwijs, leger, gevangenissen…

In 2013 nam metropoliet Panteleimon om gezondheidsredenen ontslag. Op 27 november van dat jaar werd bisschop Athenagoras Peckstadt door de Heilige Synode verkozen tot metropoliet.

Zoals bij de andere christelijke kerken wordt ook de orthodoxe kerk geconfronteerd met de secularisatie. Hierin haar weg vinden en ook de pastoraal voor jongeren is momenteel een grote uitdaging. Steeds is de weg van dialoog en overleg van levensgroot belang.

Naar aanleiding van het 50-jarig jubileum heeft de orthodoxe kerk enkele uitgaven gepubliceerd.

3. Varia

Variapunten gebracht door onze voorzitter
E.H. Deken Henk Laridon

1) Op 15 december overleed te Anzegem ons medelid priester Ward Vanoverbeke (77 jaar). Uitvaart in de kloosterkapel te Anzegem, Kerkstraat 84, zaterdag 21 december om 10.30 u. Ward was vele jaren lid van onze groep. We gedenken hem in onze gebeden.

2) We blikken met tevredenheid terug op het bezoek van de orthodoxe patriarch van Constantinopel, Bartholomeos,  op 11 november in Brugge, naar aanleiding van 50 jaar orthodox aartsbisdom (oecumenisch patriarchaat van Constantinopel). Dank voor de aangeboden receptie.

3) In Ieper werd Eleonora Hof (33) ingezegend als nieuwe predikant in de protestantse kerk (VPKB) in de Beluikstraat.

4) Het vredeslicht uit Bethlehem wordt de wereld rond verspreid, in 30 landen. Op woensdag 18 december is het in Brugge aangekomen.  Het koor van de protestantse kerk heeft gezongen.

5) Vrijdag 20 december om 20.00 u. is er in het Keerske een kerstzangavond.

6) Het thema voor de bidweek 2020 is ‘Buitengewoon’ (Handelingen 28,2): ‘Ze hebben getuigd van een buitengewone vriendelijkheid’. De teksten komen uit Malta. 

Op zondag 26 januari om 16.00 u. in de Sint-Salvatorskathedraal te Brugge is er de jaarlijkse oecumenische vesperdienst. De Anglicaanse kerk neemt de leiding.

Op woensdag 22 januari 2020 om 20.00 u. zal Mgr. Athenagoras Peckstadt in de Gregoriuszaal van de Sint-Andriesabdij Zevenkerken een lezing geven over ‘Eenheid onder de christenen’.
Vooraf, om 19.00 u., is er een orthodoxe vesperdienst in de abdijkerk.

7) Het kathedraalkoor van de Anglicaanse kathedraal van Lincoln (o.l.v. Aric Prentice) komt van 9 tot 13 juli 2020 op bezoek in West-Vlaanderen. Ze treden op: vrijdag 10 juli in Brugge; zaterdag 11 juli in Waregem; zondag 12 juli in Ieper.

8) In 2021 zal men herdenken dat het 100 jaar geleden is dat de Mechelse gesprekken (tussen Rooms-katholieken en Anglicanen) werden gehouden. Men plant een herdenking en een expo in Parcum te Leuven. Van 1-3 december 2021 wordt een academisch colloquium gepland. 

9) Kijk regelmatig eens naar onze Weblog: https://kerkeninbrugge.wordpress.com

10) Volgende vergadering: 20 februari 2020 in WZC Westervier te Sint-Kruis Brugge

 (verslag: H. Laridon)

Uitnodiging vergadering van de Oecumenische Studie- en Werkgroep West-Vlaanderen 19 december 2019

december 10, 2019

Uitnodiging

 D o n d e r d a g    1 9  d e c e m b e r    2 0 1 9

In de Orthodoxe kerk, Ezelstraat 85, te Brugge

Goede oecumenische vriend(in),

Je wordt van harte uitgenodigd op onze volgende bijeenkomst met op het programma:

18.15 u.: Welkom

18.30 u.: Orthodoxe vesperdienst

19.10 u.: Broodmaaltijd

19.45 u.: Werkvergadering.

– Metropoliet Mgr. Athenagoras (Peckstadt) van België spreekt over 50 jaar Orthodox Aartsbisdom van België en diens engagement in de oecumenische dialoog.


– Toelichting bij het thema en programma van de bidweek 2020.


– Varia

21.00 u.: Einde