Boekvoorstelling: ‘Sprokkels en sporen. Over zoeken en vinden vanuit het geloof’

juni 10, 2022

Geachte leden van de Oecumenische Studie- en Werkgroep West-Vlaanderen,

in de maand juni hebben wij geen bijeenkomst gepland.

We voorzien een vergadering in september.

Ik kondig wel graag een initiatief aan:

Van mijn boek ‘Sprokkels en sporen. Over zoeken en vinden vanuit het geloof’
(Halewijn, 2022) is er een boekvoorstelling:

op donderdag 23 juni om 19.30 u. in de decanale kerk (Markt) te Waregem,

met tekst, muziek en een drankje achteraf.

Bij deze nodig ik u graag hierop uit. Iedereen welkom. Vooraf inschrijven hoeft niet.

Hier kan U een interview zien met E.H. Deken Henk Laridon met meer uitleg over zijn nieuw boek zopas verschenen : KLIK HIER

Vriendelijke groeten,

Henk Laridon, voorzitter

Verslag van  de vergadering van donderdag 24 maart 2022 in de Heilige Familiekerk te Waregem

april 10, 2022

Agenda
1. Gebedsdienst in de H. Familiekerk, op orgel begeleid door Brecht Crabeels

2. Broodmaaltijd (met dank aan zaalverantwoordelijke Jacques Demeulemeester)

3. Werkvergadering

Henk Laridon, voorzitter en deken van Waregem-Avelgem geeft toelichting bij het Pelgrimslabyrint in tapijt in de H. Familiekerk te Waregem.

In deze neoromaanse kerk, die dateert uit 1954, werd op 3 september 2021 in tapijt dit pelgrimslabyrint aangebracht. De inspiratie hiervoor werd gevonden in een aantal kathedralen en pelgrimsoorden, waar in het vloermotief een pelgrimslabyrint aanwezig is. Het idee voor het aanleggen van een pelgrimslabyrint kwam van de Waregemse deken Henk Laridon, die samen met godsdienstleraar Jean-Paul Derveaux in september 2020 een werkgroep oprichtte, die het idee verder uitwerkte. Het project kreeg steun van de stad Waregem en werd uitgevoerd in opdracht van de kerkfabriek van de H. Familiekerk.

Het labyrint staat voor de zoektocht in het leven van de mens. Het kent een mythische oorsprong, die gesitueerd moet worden op het Griekse eiland Kreta omstreeks 1.500 v. C. Daar zou in de stad Knossos, in het paleis van koning Minos, door bouwheer Daedalus een labyrint zijn aangebracht, waarin het monster Minotaurus werd opgesloten. Dat monster eiste jaarlijks mensenoffers. De held Theseus slaagde erin, met behulp van de draad van Adriadne, het Minotaurusmonster te doden en de weg naar de uitgang uit het labyrint te vinden.

Het labyrint is een weg, die steeds verder gaat, door bochten en kronkels heen. Altijd komt men ter bestemming, op voorwaarde dat men steeds verder stapt. Een labyrint is geen doolhof. Je kan er niet in verdwalen. Wie doorgaat komt in het centrum van het labyrint en kan de weg verder stappen tot aan de uitgang, en zo terug in de wereld komen. Wie het labyrint bewandelt komt tot nadenken over zijn eigen leven. Vragen die zich stellen zijn: Waar kom ik vandaan? Welke weg heb ik in mijn leven al afgelegd? Waar wil ik heen? Wat is mijn doel? Kom ik er wel?
In de middeleeuwen werd het pelgrimslabyrint opgenomen in de christelijke cultuur. Het leven van een gedoopte christen wordt gezien als een pelgrimstocht. Meest bekend is het pelgrimslabyrint in de kathedraal te Chartres (1220), waarop dit labyrint geïnspireerd is.

In Frankrijk is verder een labyrint te vinden in de kathedraal (of basiliek) in Saint Omer (1350), Amiens, Arras, Bayeux, Saint-Quentin, Sens. In Italië is een labyrint te vinden in  Lucca, Pavia, Piacenza, Cremona en Brindisi.
In België vinden we een labyrint in het stadhuis van Gent (1563), in de basiliek O.L. Vrouw Hanswijk te Mechelen (1670), de kerk Saint-Remy van de trappistenabdij in Rochefort (1670) en recent in de tuin van de paters Kapucijnen in Meersel-Dreef.

Het christelijk Pelgrimslabyrint bevat meerdere motieven. Het cirkelmotief staat voor de eeuwigdurende liefde van God. Er is het kruis van Christus, die met ons meegaat en de roos met blaadjes die naar Maria verwijst. De weg is de weg van de mens, die als pelgrim altijd onderweg is. De bochten staan voor de kronkels in het leven van de mens, voor het vallen en opstaan, het bijleren en herbeginnen. Eén troost: Altijd komt de pelgrim-op-weg ter bestemming, uiteindelijk ook op onze laatste bestemming, het hemelse Jeruzalem.

Met de aanwezigen voegden we de beleving nog bij het woord. We hebben allen nog het labyrint afgestapt. Iedere zaterdag, van 14.00 u. tot  16.00 u. is het pelgrimslabyrint open voor het publiek. Groepen kunnen het bezoeken op aanvraag.

4. Varia

1) Personalia:

Op 30 januari 2022 overleed in Brugge de heer Oktaaf Boie (°1922). Hij sprak ooit in de oecumenische kapel. Hij was lid van de derde orde van de H. Dominicus, publiceerde over de Bijbel en was de oecumene genegen.

2) Dank aan allen die meewerkten of aanwezig waren op gebedsmomenten en initiatieven

tijdens de oecumenische bidweek (18-25 januari 2022). Er was een mooie en goed

bijgewoonde oecumenische vesperdienst in de kathedraal te Brugge. De dienst werd geleid

door de Orthodoxe kerk. Mgr. Lode Aerts hield de predikatie.

3)  In januari werd het kerkje van Mariadorp te Bissegem-Kortrijk (Pyfferoenstraat) verkocht

aan de Evangelische gemeente van Kuurne. Deken Geert Morlion en bedienaar Maarten

Hertoghs maakten dit samen bekend. Dit past in het verloop van het Kortrijkse kerkenplan.

In Waregem houden de Syrisch-Orthodoxe gemeenschap en de Eritrees-Orthodoxe

gemeenschap hun vieringen in de Sint-Hubertusruimte, de ontwijde Sint-Hubertuskapel op de

wijk ‘De Jager’.

4) Op woensdag 9 maart was er in de orthodoxe kerk te Brugge een oecumenisch gebed voor

vrede n.a.v. de oorlog in Oekraïne. Ook in Kortrijk vond reeds een gebedsavond plaats.

Elke donderdagavond vertrekt vanuit Brugge een convooi met hulpgoederen voor de getroffen

Oekraïnse bevolking en de vluchtelingen.

5)  In ’t Keerske te Brugge loopt tijdens de Veertigdagentijd een cyclus: ‘Onderweg met

Dietrich Bonhoeffer’.  Er zijn nog twee studiemomenten in deze reeks:  U bent te sterk voor

Mij Beproeving Donderdag 31 maart: 12.30 uur broodmaaltijd,  13.30 uur Bijbelstudie

Jeremia 20.  Zo stelde Hij een voorbeeld Overgave Donderdag 14 april: 14.00 uur Woord &

gebedsviering, aansluitend Johannes 13:1-30 broodmaaltijd. Info bij Jannica De Prenter

6) In de Hazegraskerk in Oostende is er op woensdagavond 30 maart om 19.00 u. een thema

avond over ‘Vallen en opstaan’.  Adelin Verslyppe (psycholoog), Antoon Wullepit (deken

Rooms-katholieke kerk) en Andries Boekhout (voorganger Protestantse kerk) zullen spreken

over de menselijke levenservaring van vallen… en opstaan.

7) Begin april verschijnt bij Uitgeverij Halewijn het boek: HENK  LARIDON, Sprokkels en

sporen. Over zoeken en vinden vanuit het geloof.  (120 blz.).

8) Op zaterdag 14 mei organiseert de Oecumenische Werkgroep ‘Samen rond de Bijbel’ in

Het Bijbelhuis Zevenkerken een Bijbeldag onder de titel: ‘Een dag met Job’. Start om 10.00u.

Einde om 16.30 u; Er zijn werkwinkels en de dag eindigt met een oecumenische gebedsdienst.

9) De nationale oecumenische studiedag, die zou plaatsvinden in Luik op zaterdag 14

November 2020 onder het thema ‘Oecumene en taal’. Babelse spraakverwarring of de

rijkdom van het pinkstergebeuren?’  wordt verplaatst naar het najaar 2022.

De vooropgestelde datum is zaterdag 26 november.

10) Kijk regelmatig eens naar onze Weblog: https://kerkeninbrugge.wordpress.com
en de facebookpagina Brugse kerken delen licht.  

(verslag: H. Laridon)

Uitnodiging in de H. Familiekerk in Waregem – bezoek van het nieuwe Pelgrimslabyrint (tapijt)

maart 28, 2022

Beste leden van de Oecumenische Studie- en Werkgroep West-Vlaanderen,

nu de coronacijfers er stilaan beter uitzien, hopen we
in maart terug te kunnen samenkomen. 

Graag plannen we donderdagavond 24 maart

Ik nodig jullie graag uit in de H. Familiekerk in Waregem,

waar we het nieuwe Pelgrimslabyrint (in tapijt 12 m x 12 m) kunnen bezoeken

met uitleg en het ook kunnen bewandelen.

In de nabijgelegen parochiezaal eten we een broodje en behandelen we de variapunten.

Alles onder voorbehoud (owv corona).

Een officiële uitnodiging volgt nog.

In bijlage stuur ik de initiatieven mee, waar Jannica De Prenter u reeds van op de hoogte bracht

en die we graag aanbevelen.

Vriendelijke groeten,

Henk Laridon, voorzitter

Oecumenische Gebedsdienst: “VOOR DE VREDE IN OEKRAINE” – 9 maart 2022

maart 20, 2022

Oecumenische Gebedsdienst: “VOOR DE VREDE IN OEKRAINE”

In de orthodoxe parochie van de HH. Konstantijn en Helena in Brugge vond op woensdag 9 maart 2022 een oecumenische gebedsviering plaats voor de vrede in Oekraïne. Vader Bernard, rector van de orthodoxe parochie van Brugge, en priester Lode Vandeputte van de Sint-Michielsbeweging namen daartoe het initiatief. Mgr. Lode Aerts, bisschop van Brugge, sloot zich enthousiast aan, en met hem ook de vertegenwoordigers van de protestantse en anglicaanse kerken. Ook het stadsbestuur van Brugge was in hoofde van schepen Pieter Marechal op de gebedsdienst aanwezig.

Vader Bernard leidde de dienst in met een woord van welkom en een korte toelichting bij he thema van de avond: Wat zich heden in Oekraïne afspeelt, stemt ons bijzonder droevig en veroordelen wij ten stelligste. Deze oorlog treft miljoenen onschuldige mensen. Het is van het grootste belang dat men in alle sereniteit aan de gesprekstafel zit, want als christenen veroordelen we alle geweld en agressie.

Naar orthodoxe traditie werd de viering opgeluisterd door het koor van de parochie, dat liederen bracht uit de orthodoxe traditie. Midden in de kerk brandde het vredeslicht, dat op Kerstmis uit Bethlehem overgebracht was en tot nu in de kerk van Avelgem brandend gehouden. Da. Jannica Deprenter, rector van de protestantse kerk, bracht een sprankel van dit Kerstlicht in ons midden. Mgr. Lode verdeelde dit vredeslicht, eerst aan de vertegenwoordigers van de kerken en dan aan alle gelovigen. Terwijl het licht zich verspreidde zong het koor de avondhymne Vriendelijk licht. Dit bijzondere moment bracht de heilige Paasnacht in herinnering, waarin we met elkaar mogen ervaren dat Licht sterker is dan het duister.

Mgr. Lode gaf duiding bij het licht dat we ontvingen: Allen hebben we licht in de hand. Onze kaarsjes hebben we aangestoken aan het vredeslicht, dat dominee Jannica heeft meegebracht. Dat licht hebben we in deze gastvrije kerk nu dicht bij ons. Laten we dat licht ook de komende dagen bij ons houden. In deze bange dagen heeft onze wereld het hard nodig. Het is een licht dat straalt in onze solidariteit, in onze financiële en materiële steun en in ons gebed. We zullen het duister verdrijven wanneer we ons hart, onze portefeuille en, als het kan, ons huis openzetten voor de vluchtelingen. Zelfs een kleine straal van licht kan de duisternis doorbreken. In dat grote wonder kunnen we God herkennen. Hij is het licht, dat in het duister straalt. Laten we daarop vertrouwen en dat licht versterken.

Aansluitend kwamen ook de vertegenwoordigers van de andere kerkgemeenschappen aan het woord met een boodschap van vrede. Da. Jannica Deprenter kaderde een tekst van Dietrich Bonhoeffer en sprak nog een gebed van vrede uit. Rev. Father Augustine Nwaekwe deelde namens de anglicaanse kerk een herderlijke brief van aartsbisschop Justin van Canterbury. De toespraken werden afgewisseld door enkele liturgische gezangen, waaronder het Kondakion voor de overledenen en een Eeuwige gedachtenis ter ere van alle slachtoffers van de oorlog.

Twee Oekraïense gelovigen brachten een persoonlijke getuigenis. Onze medeparochiane Iulia woont al enkele jaren in Brugge en is als lerares verbonden aan het Instituut Heilige Familie. Ze vertelde hoe pijnlijk de oorlogssituatie is zowel voor diegene die nog in Oekraïne verblijven als ook voor de velen die op de vlucht zijn gegaan. Victoriia, een studente aan het Europacollege, bracht een ontroerende toespraak, waarin ze getuigde hoe haar sterk geloof en het gebed haar de kracht geven om dit alles te kunnen dragen. Haar broer is nog in Oekraïne en verblijft er in één van de schuilkelders in Kiev.

Na een gezamenlijk gezongen Onze Vader en een gebed van de Heilige Vader Basilios de Grote nam schepen Pieter Marechal in naam van het Brugse stadsbestuur het woord. Hij sprak zijn waardering uit voor deze vredeswake en vertelde over de verschillende initiatieven die in de stad genomen worden om Oekraïense vluchtelingen op te vangen, zowel privé als van overheidswege. Zo wordt het voormalige Karmelietessenklooster in de Schuttersstraat ingericht om tot honderd mensen op te vangen.

Na een slotgebed gaf mgr. Lode de slotzegen. De gebedsviering eindigde met een prachtige Slavische versie van de Hymne aan de Moeder Gods.

Gebed van de H. Basilius van Caesarea

Heer van barmhartigheid, medeleven en alle troost, wij bidden tot U voor onze broeders in moeilijke omstandigheden en bieden Uwe goedheid aan: Koester de zuigelingen; instrueer de jongeren; versterk de ouderen; geef moed aan de zwakkeren; herenig de gescheidenen; vaar met hen die varen; reis met hen die reizen; verdedig de weduwen; bescherm de weeskinderen; bevrijd de gevangenen; genees de zieken. 

Vergeet niet, o God, zij die in oorlog zijn, in ballingschap, in zware arbeid, en zij die in alle kwellingen, nood of nood verkeren; en allen die Uw liefdevolle vriendelijkheid aanroepen; zij die ons liefhebben en hen die ons haten; en giet uit over al Uw rijke barmhartigheid, waarbij U hen hun smeekbeden voor het heil schenkt.

Opnieuw bidden wij, Heer van het leven en van de dood, geef eeuwige rust aan de zielen van Uw overleden dienstknechten, aan hen die het leven verloren tijdens hun uittocht uit door oorlog verscheurde gebieden en tijdens hun reizen naar plaatsen van veiligheid, vrede en voorspoed.

Want U, Heer, bent de helper van de hulpelozen, de hoop van de hopelozen, de redder van de getroffenen, het toevluchtsoord van de reiziger en de geneesheer van de zieken. 

Wees alle dingen voor iedereen, U die elke persoon kent, zijn verzoeken, zijn huishouden en zijn behoefte. Verlos dit land [Oekraïne], o Heer, en elke stad en elk land, van hongersnood, pest, aardbeving, overstroming, vuur, zwaard, invasie van buitenlandse vijanden, en oorlog. Amen.

Verslag Aartspriester Bernard Peckstadt

OECUMENISCHE GEBEDSWAKE IN BRUGGE:

SAMEN BIDDEN ROND HET VREDESLICHT

De bergen zullen vrede dragen,

de heuvels heilig recht;

Hij zal hun vrolijk op doen dagen,

het heil, hun toegezegd.

’t Ellendig volk wordt dan uit lijden

door Zijnen arm gerukt;

Hij zal nooddruftigen bevrijden;

verbrijz’len, wie verdrukt.

Psalm 72 vers 2, berijming 1773

Als ik niks meer begrijp van deze wereld en haar waanzin, dan zing ik soms deze woorden uit Psalm 72. Tegen de klippen opzingen, een licht ontsteken als alles donker is, getuigen van vergiffenis en vrede als er oorlog woedt… als de zinloosheid ons naar de keel grijpt, hebben wij de taal van het gebed nodig, de taal van psalmen en eeuwenoude hymnen. Daarom kwamen mensen van allerlei kerken en achtergronden op 9 maart samen in de Orthodoxe Kerk voor een gebedswake voor vrede in Oekraïne.

Als een lopend vuur…

Een initiatief dat spontaan begon met een idee, breidde zich al snel uit als een lopend vuur en groeide uit tot een indrukwekkende oecumenische samenkomst, waarin het Vredeslicht opnieuw gedeeld en verspreid werd. Elk jaar wordt in de geboortekerk in Bethlehem het Vredeslicht ontstoken, en reist het in de donkere decembermaand door heel Europa. In West-Vlaanderen was er nog één plaats waar het Vredeslicht brandend werd gehouden, en wil in Moen door parochianen van pastorale eenheid Heilige Familie Avelgem. Op woensdagmiddag werd het Vredeslicht opgehaald, en terug naar Brugge gebracht waar het eerst mocht branden tijdens de jongerenviering van de Sint-Michielsbeweging in de Sint-Jakobskerk. Na de eucharistievering met Mgr. Lode Aerts en priester Lode Vandeputte trokken de jongeren in stille tocht naar de Orthodoxe Kerk, waar zo’n 100 mensen waren samengekomen om samen te bidden voor vrede.

Getuigenissen van licht, vrede en verbondenheid

Ondanks de grote opkomst, heerste er een diepe stilte en sereniteit in de Orthodoxe Kerk. Het was voelbaar hoe ieder mens daar aanwezig was met zijn eigen vragen en verdriet, met angsten en soms ook oude herinneringen aan oorlog en onderdrukking. Na de vredeslitanie door Vader Bernard Peckstadt en het koor, deelde Mgr. Lode Aerts samen met de andere voorgangers het Vredeslicht uit. Daarna volgden er verschillende toespraken. Mgr. Lode Aerts sprak over de kracht en betekenis van het licht. Ds. Jannica de Prenter deelde een uiterst actuele tekst van Dietrich Bonhoeffer over vergeving, zelfs van onze vijanden. Rev. Augustine Nwaekwe droeg een gebed voor van de aartsbisschop van Canterbury, en vroeg aandacht voor slachtoffers, maar ook voor politieke leiders. Hoezeer Oekraïne en Rusland cultureel en spiritueel verbonden zijn, bleek wel uit de getuigenissen van Julia en Viktoriia, die beiden uit Oekraïne afkomstig zijn. De hoop dat familieleden en vrienden behouden mogen blijven, de verwoesting van zoveel huizen en cultureel erfgoed, het verdriet om de slachtoffers, het leed dat ook leeft in de harten van het Russische volk… het klonk allemaal mee in deze oecumenische viering. Na de getuigenissen sprak Priester Lode Vandeputte een gebed uit voor alle vluchtelingen en migranten. Schepen Pieter Marechal was namens de stad aanwezig, en vertelde welke voorbereidingen Brugge treft voor de opvang en zorg voor vluchtelingen. Daaruit bleek weer eens hoezeer Brugge een solidaire stad is, waar verschillende initiatieven spontaan vorm krijgen. De viering werd opgeluisterd door het koor van de Orthodoxe parochie.

Samen stelden we een krachtig teken van verbondenheid: we deelden Vredeslicht, vielen stil, fluisterden, riepen God om hulp, zongen, huilden en vonden hoop en kracht bij elkaar. Want het licht is sterker dan het donker, en liefde krachtiger dan haat. Laat ons onophoudelijk blijven bidden voor vrede en gerechtigheid!

Ds. Jannica de Prenter

TWEE OEKRAÏENSE PAROCHIANEN

BRACHTEN EEN PERSOONLIJKE GETUIGENIS

Beste,

Laat mij me eerst voorstellen. Ik ben Iulia en ben half Oekraïens, half Moldavisch. Nu geef ik les Engels in Technisch Instituut Heilige Familie ‘Maricolen’. Een week geleden door wat er gebeurt in Oekraïne hebben ‘Filoptochos Brugge’ , namelijk de Orthodoxe parochie en de Sint- Michielsbeweging een hulpactie opgestart voor de Oekraïense mensen. Wij hebben 3 inzamelpunten opgezet: hier 2 keer per week, in Sint-Jakobskerk 4 keer per week en ook in mijn school.

De lijst van de goederen en wanneer inzamelingspunten werken kunnen jullie op de website van de kerk vinden. Naast materiele hulp is het ook mogelijk financieel helpen en ook met de opvang van vluchtelingen. Zoals Vader Bernard heeft gezegd in zijn brief, nemen wij geen politieke standpunt in, wij streven naar vrede voor iedereen en proberen de mensen in deze bijzonder stressvolle omstandigheden te helpen.

Vandaag bidden wij allemaal samen voor de mensen in Oekraïne.

Wij bidden dat er geen slachtoffers meer vallen.

Wij bidden dat de vluchtelingen binnenkort veilig naar hun moederland kunnen teruggaan en de families kunnen herenigen.

Wij bidden dat moeders hun zonen terug kunnen zien en knuffelen.

Wij bidden dat de vrouwen -wanneer al de miserie eindigt- hun mannen thuis kunnen ontmoeten en pannenkoeken kunnen bakken.

Wij bidden dat de mensen In Oekraïne zo snel mogelijk naar hun gewone leven kunnen terugkeren. 

Julia C.

parochiaan van de Orthodoxe parochie te Brugge

Beste broeders en zusters,

Mijn naam is Viktoriia. Ik ben student aan het Europacollege. Twee maanden geleden kwam ik uit het vredige Oekraïne. Tot 24 februari had ik, net als veel Oekraïners, een normaal leven. Ik wou dat niemand ’s morgens wakker werd en het bericht “de oorlog is begonnen” zag, het grootste kwaad tegen mensen. Het is de 14e dag dat ik, alle Oekraïners en de wereld bidden dat de nachtmerrie voorbij is.

Mijn familie woont in het noorden van Oekraïne, op 5 uur van Kiev. Op die dag hebben ze me niet eens ge-sms’t, zodat ik me geen zorgen over hen zou maken. Maar dat is onmogelijk. Elke minuut van die tijd denk ik aan hen. Ik ben God dankbaar dat hij mijn broer gered heeft toen hij Chernigov verliet – de stad die zwaar gebombardeerd is. Dus het enige wat mij nog rest is het gebed voor de veiligheid van mijn familie.

Mijn moeder nam me van jongs af aan mee naar de kerk. Maar zij en veel Oekraïners kunnen niet naar de kerk gaan. Zij bidden in hun huizen en wij bidden voor hen in het huis van God.  We bidden ook voor de Oekraïense priesters. De metropoliet van Donets en Mariupol heeft een brief gestuurd naar de moeder van mijn vriend. Hij zit ondergedoken in een schuilkelder en zegt dat kinderen sterven van de honger. Hij vroeg om hulp. Het is onmogelijk om het voedsel te leveren aan de steden die in het zuiden van Oekraïne liggen en opzettelijk gegijzeld worden.

Laten we dus bidden voor de kinderen en de mensen in de schuilkelders. De mensen die hun familie en verwanten hebben verloren door de raketten van de bezetters. Laten we bidden dat er een einde komt aan dit lijden en dat Oekraïne weer zal leven zoals het leefde voor deze vreselijke tijd, in vrede en liefde. Namens de Oekraïners ben ik zeer dankbaar voor de eensgezindheid. God behoede en zegent alle niet verschillende mensen voorstellen die voorstellen te helpen, en humanitaire hulp verlenen.

Laten we God vragen Oekraïne te verlossen van het kwaad. Moge God genadig zijn en Oekraïne genezen. De vriendelijkheid, hulp en gebeden zullen de vijand hoe dan ook verslaan. Heer God, we vragen u om het volk van Oekraïne diep in uw hart te sluiten.

Bescherm hen tegen geweld, tegen politieke spelletjes, tegen gebruikt en misbruikt worden.

Amen. Met vriendelijke groet,

Viktoriia O.

Oekraïnse student aan het Europacollege te Brugge.

Oecumenische Vesperdienst in de Sint Salvators- kathedraal te Brugge – 23 januari 2022

januari 25, 2022

Oecumenische Gebedsviering in de Sint Georges Anglicaanse kerk te Knokke-Heist  – 21 januari 2022

januari 21, 2022

Bidweek voor de eenheid van de christenen  18 – 25  januari  2022 – Activiteiten in West-Vlaanderen

januari 11, 2022

Thema:
’Wij hebben zijn ster zien opkomen
en wij zijn gekomen om Hem te huldigen’   (Matteus 2,2)   

Activiteiten in West-Vlaanderen   

Te Brugge

Op vrijdag 21 januari om 20.00 u. in de kapel naast de Christus-Koningkerk
in de Leopold I laan: Avondgebed rond het kruis van Taizé.

Op zaterdag 22 januari om 18.00 u. in de Orthodoxe kerk van de HH. Konstantijn en Helena,
Ezelstraat 85: Oecumenische vesperdienst met Artoklasia.

Op zondag 23 januari om 16.00 u. in de Sint-Salvatorskathedraal:
Oecumenische vesperdienst (dit jaar geleid door de Orthodoxe kerk).

Te Knokke

Op vrijdag 21 januari om 19.00 u.  in de  Anglicaanse St George kerk
in de Zoutelaan: Oecumenische gebedsviering.

Te Kortrijk

Op donderdag 20 januari om 19.00 u. in de Anglicaanse kerk
in de Langestraat: Interkerkelijke oecumenische viering.

Op woensdag 12 januari om 19.00 u. in de Sint-Michielskerk (Sint-Michielsplein):
Gebedswake in het teken van het Doopsel van Christus.

Te Oostende

Op donderdag 20 januari om 19.00 u. in de Anglicaanse kerk
in de Langestraat: Interkerkelijke oecumenische viering.

Gebedsweek voor de Eenheid van de Christenen 2022

januari 11, 2022

Wij hebben zijn ster zien opkomen en wij zijn gekomen om Hem te huldigen

(Mt 2, 2)

Met het thema voor de oecumenische bidweek (18 – 25 januari) blijven we dit jaar nog wat in de kerstsfeer. Het thema werd aangebracht door de kerken van het Midden-Oosten. De Raad van deze kerken zorgde voor de teksten van de brochure. Meteen wordt hierbij de situatie van deze kerken onder de aandacht gebracht. Ze bevinden zich in het gebied waar het christendom is ontstaan. En toch leven ze vaak in een minderheidspositie, tussen andere godsdiensten en culturen. De christelijke kerken in het Midden-Oosten proberen de dialoog levendig te houden. Ze leveren, op hun manier, een wezenlijke bijdrage aan het wereldchristendom. 

Als universeel christelijk feest is het Kerstfeest wijd bekend en gevierd. God is in onze wereld gekomen. ‘Incarnatie’ wordt gevierd. Er is een concrete plaats waar de geboorte plaatsvond: Bethlehem in Juda. Met Kerstmis zijn alle ogen hierop gericht. In heel de westerse cultuur is Kerstmis een vaste waarde.
De Oosterse kerken, echter, hechten nog meer belang aan het feest van de Openbaring of Epifanie (bij ons traditioneel ‘Driekoningen’ genoemd). God openbaart zich aan alle volken. Met de wijzen uit het Oosten wordt de hulde van mensen uit verschillende horizonten benadrukt. Van heinde en ver komen mensen hem hulde brengen. Van heinde en ver zijn er mensen die geloven in die ene menslievende God. Zo is er één God en één gelovige gemeenschap.  Na zoveel eeuwen is de realiteit dat die gemeenschap er nog wel is, maar toch verdeeld.

Het begon met een ster

Het verhaal van de wijzen uit het Oosten komt enkel in het evangelie van Matteüs (in hoofdstuk 2) voor. Het vrome volksgeloof heeft in de traditie eraan toegevoegd dat ze ‘koningen’ waren en met ‘drie’. Nog meer verbeelding gaf hen namen en huidskleuren. Maar, de tekst van het evangelie houdt het bij ‘Wijzen uit het Oosten’.
Zij hebben een lichtende ster gezien. Alle licht wordt geboren in het Oosten.  ‘Ex oriente lux’ is een bekende Latijnse spreuk. De wijzen geven die ster aan als aanleiding en reden om op weg te gaan. Ze twijfelen blijkbaar niet. Die fascinerende ster heeft hen danig overtuigd.   Onverrichterzake zijn ze op weg gegaan. De drang om tot bij die geboren messias te komen is onweerstaanbaar. Maar heel het gebeuren, met de beste bedoelingen van die wijzen, speelt zich af tussen goed en kwaad. De bedoelingen van Herodes zijn niet zuiver. Tussen het vele goede is er kwaad. Het lijkt wel van alle tijden. Kwaad zaait altijd verdeeldheid.

Een onweerstaanbare drang om op weg te gaan

De vraag die zich stelt is toch: Vanwaar kwam bij die wijzen die zo onweerstaanbare drang om die ster te volgen en op weg te gaan? Die roep(ing) was blijkbaar zo sterk en niet te weerstaan. 
De drang om weg te trekken is de laatste jaren voor ons wel herkenbaar, maar wel in andere contexten en omstandigheden. We kennen de stroom van duizenden vluchtelingen, op zoek naar een beter leven. Ze passeren vaak ons land. Ons gebied lijkt een doorpassage. We zien het vaak met lede ogen aan: Zoveel vluchtelingen die allen naar het Verenigd Koninkrijk willen. Waarom? Wie heeft hen dat aangepraat of  beloofd? Ze worden ontdekt in vrachtwagens, langs autosnelwegparkings, in kleine bootjes. Sommigen worden gered, sommigen verdrinken. Blijft de vraag: Vanwaar die onweerstaanbare drang om hun leven te wagen? Hier zitten malafiede mensensmokkelaars in het spel. Vanuit een uitzichtloze situatie wordt mensen redding aangepraat. Maar, terwijl hen geluk wordt beloofd, storten ze zich in het ongeluk. Goede mensen wordt kwaad aangedaan.
De wijzen uit het evangelie zijn ook op weg. Bij hen gaat het om een ander koninkrijk. Ook zij komen in aanraking met pogingen tot kwaad. Maar de goddelijke goedheid haalt het op het kwaad. ‘Wij hebben zijn ster gezien’, geven ze aan als motief.

Wij

 In de weinige zinnen, die ons van de wijzen zijn overgeleverd, valt op dat ze steeds in de
wij-vorm spreken. Het gaat om een gebeuren dat ze samen en eensgezind beleven. Precies dit is een mooie aanzet voor de bidweek van de eenheid. Onderling zullen ze ook wel verschillend geweest zijn.
Wij, mensen, zijn allen verschillend. We hebben verschillende meningen. Ook wetenschappers, wijzen, intellectuelen… kunnen grondig van mening verschillen. De wijzen uit het Oosten hebben echter veel gemeen. Ze hebben samen gezien en zijn samen op weg getrokken. Ze komen samen ter plaatse bij de geboren Jezus en samen brengen ze Hem hulde. Al het andere verdwijnt hierbij naar de achtergrond.

De wijzen hebben alleen het goede op het oog. Herodes zint op kwaad. Toch is hij ook niet onverstandig. Toch is voor de lezer van het evangelie duidelijk wat van God komt, en wat niet. Wat van God komt, hou je niet tegen. Ook het zoeken en vinden van de wijzen kon niemand tegenhouden. 

Samen hulde brengen

Wie de wijzen precies zijn en waar ze vandaag komen, weten we niet. Hun kwalificaties kennen we ook niet. Maar ze tonen ons een geloof, dat rotsvast is. Hun geloof is op het goddelijke en op Christus gericht. Al de rest verdwijnt naar de achtergrond of is bijzaak. Het is altijd een kunst in het leven hoofdzaken van bijzaken te kunnen onderscheiden. We kunnen niet alles. We moeten prioriteiten stellen.

De wijzen vormen een christengemeenschap op zich. Ze trekken samen op. Ze zijn één in hun geloof en in hun hulde. Voelen wij ons ook niet best, als we één en verenigd zijn? Dat geeft ons kracht en warme moed.

Dat de wijzen samen hulde brengen aan de geboren Jezus verenigt hen en dat gevoel staat boven alle verschillen. Onderling verschillen ze zeker en ook hun geschenken verschillen. Bij de christelijke kerken is dit ook zo: Ze hebben een eigen herkomst, liturgie, kerkstructuur, geschiedenis en traditie. Hun bijdrage aan het wereldchristendom zal ook verschillend zijn.

Maar net als de wijzen, mogen ze elkaar vinden en ontmoeten in het samen huldigen en vereren van dezelfde Jezus Christus. De bidweek mag ons hieraan herinneren. We mogen ook genieten van wat we samen doen en samen kunnen beleven.

Er is toch ook veel dat al onze verschillen als christenen overstijgt. Net zoals de wijzen, zijn de christelijke kerken samen onderweg. Als we ons in bidden en zingen verenigen, dan wordt ons gebed harmonisch één. Dan kunnen we als kerken elkaar ondersteunen en inspireren. Dan is er een liefde die vruchtbaar is. Dan is het getuigenis naar de wereld toe zoveel sterker.

Ook al is de hereniging van kerken nog een vage en verre droom, iedere vereniging en samenkomst van verschillende christenen geeft een gevoel van samenhorigheid. Samen het Woord Gods horen en samen hulde brengen, doet ons groeien. Het doet zeker het verlangen groeien om ooit tot volle eenheid te komen en ooit samen maaltijd te vieren.

Henk Laridon

De gebedsweek voor de eenheid van de christenen gaat door van 16 tot 23 januari 

januari 10, 2022

Oecumene: samen de weg gaan van broederlijke en zusterlijke verbondenheid

De gebedsweek voor de eenheid van de christenen gaat door van 16 tot 23 januari 2022

Samen de weg gaan van broederlijke en zusterlijke verbondenheid: oecumene is voor mij ten diepste verbonden met vriendschap. Ik geloof in de oecumene van het hart, waarbij christenen van verschillende achtergronden de weg gaan van de zachtmoedigheid, verdraagzaamheid, geduld, een open oor voor elkaar en bovenal: liefde voor Christus. Een oecumenische groep waar de weg van de vriendschap op bijzondere wijze met elkaar wordt beleefd is de oecumenische studie- en werkgroep West-Vlaanderen. Deze werkgroep komt maandelijks samen – meestal in de oecumenische kapel aan de Ezelstraat – voor een gebedsmoment en een maaltijd, met daarna een inhoudelijk gedeelte over een oecumenisch onderwerp. We sluiten altijd af met het bidden van het oecumenisch Onze Vader. Bidden, het delen van een maaltijd en bezinning: deze eenvoudige drieslag vormt de focus van deze werkgroep. De bijeenkomsten ervaar ik vaak als oasemomenten in een tijd waarin we zoveel ‘moeten’.

Een belangrijk moment in het jaar is de bidweek voor de eenheid. Vorig jaar moesten we de bidweek online beleven, en deelden de voorgangers van de oecumenische studie- en werkgroep dagelijks een meditatie, een gebed of livestream van een viering via de facebookpagina ‘Brugse kerken delen licht’. Dat jaar is het gelukkig anders en zijn er weer verschillende oecumenische gebedsmomenten. De teksten werden dit keer voorbereid door de kerken van het Midden-Oosten, die in een context van steeds dreigend conflict, kerk-zijn vanuit een positie van marginaliteit en minderheid. Anders dan in het westerse christendom staat het feest van de Epifanie centraal, en kozen zij Mattheüs 2:2 als kerntekst voor de bidweek:

Wij hebben zijn ster zien opgaan en zijn gekomen om hem eer te bewijzen.

In de oecumenische studie- en werkgroep zijn de katholieke gemeenschap, de orthodoxe parochie, de Anglicaanse Kerk, de Verenigde Protestantse Kerk, Pinkstergemeente de Kruispoort, de Evangelische Kerk en de Adventskerk vertegenwoordigd.

Deken Henk Laridon, voorzitter van de oecumenische studie- en werkgroep, zegt over deze tekst: “in de weinige zinnen, die ons van de wijzen zijn overgeleverd, valt op dat ze steeds in de wij-vorm spreken. Het gaat om een gebeuren dat ze samen en eensgezind beleven. Precies dit is een mooie aanzet voor de bidweek van de eenheid. Ze hebben samen gezien en zijn samen op weg getrokken. Ze komen samen ter plaatse bij de geboren Jezus en samenbrengen ze Hem hulde”.

Net als de wijzen zijn ook wij heel verschillend, maar kiezen we ondanks een geschiedenis van verdeeldheid en conflict voor de weg van de broederlijke en zusterlijke liefde. Mogen wij in het spoor van de wijzen samen op weg blijven gaan, om aan Hem de lof en de eer te brengen.

Overzicht van oecumenische vieringen in Brugge

Woensdag 19 januari om 19.00 u. in de Sint-Jakobskerk: Taizé-jongerenviering.

Vrijdag 21 januari om 20.00 u. in de kapel naast de Christus-Koningkerk in de Leopold I laan: Avondgebed rond het kruis van Taizé.

Zaterdag 22 januari om 18.00 u. in de Orthodoxe kerk van de HH. Konstantijn en Helena, Ezelstraat 85: Oecumenische vesperdienst met Artoklasia.

Zondag 23 januari om 16.00 u. in de Sint-Salvatorskathedraal: Oecumenische vesperdienst
(dit jaar geleid door de Orthodoxe kerk).

Zondag 30 januari om 10.00 u. in ’t Keerske (Sint-Pieterskapel): gezamenlijke viering van de Anglicaanse en protestantse gemeenschap in het kader van de bidweek.

Namens de oecumenische studie- en werkgroep, 

Ds. Jannica de Prenter

“Filoptochos – Brugge – voor de noodlijdenden, de eenzamen Brugge

december 25, 2021

“Filoptochos – Brugge”
voor de noodlijdenden, de eenzamen


“Nieuw initiatief voor kerst”

EEN GROOT SUCCES!!

Vader Bernard en Priester Lode en twee vrijwilligers, Aspa en Catherine

In deze moeilijke tijd van de aanhoudende pandemie met het Covid 19 hebben wij voor de derde maal nog iets gedaan voor de noodlijdenden, de éénzamen, de ouderen van onze parochies en zelfs daarbuiten in de stad Brugge. 

Met de christelijke buurtkerken – namelijk de Sint-Michielsbeweging en de orthodoxe parochie van Brugge werken wij nogmaals samen onder de noemer “Filoptochos Brugge”. Filoptochos is eigenlijk een Griekse naam en komt van het woord “Filos” welke vriend betekent en “ptochos” zijn de noodlijdenden. Dus met een grote groep van onze parochieleden hebben wij ons ingezet voor de behoeftigen van onze samenleving. Maar we hebben het wat ruimer gezien dan alleen maar de behoeftigen en de armen die weinig middelen hebben, maar ook de éénzamen (vooral nu ook in de coronatijd), de vreemdeling, de vluchteling, enz.. 

Onze oproep naar onze vrijwilligers om te helpen om 100 pakketten samen te stellen werd een enorm succes.  Zo ontvingen wij van onze kinderen heel veel mooie kersttekeningen met een kleine boodschap erop. Maar vooral onze koekjesbakkers om droge kerstkoekjes of speculooskoekjes te helpen bakken deden het ongelofelijk. Ons streefdoel was een 500 tal koekjes te laten bakken door onze vrijwilligers en parochianen maar uiteindelijk ontvingen wij er meer dan 1000.

Zo kwamen er op vrijdag 17 december wel 30 vrijwilligers langs met allerlei soorten koekjes die ze zelf hadden gemaakt. Daarenboven kwam Priester Lode nog met chocolade, heel veel kersttekeningen een mooie affiche van kerstdag. Verder was er ook een mooie kerstkaart gemaakt met een kersticoon met een boodschap welke getekend werd door Priester Lode en vader Bernard en dit onder de naam “Filoptochos Brugge”.


Tenslotte was er een groep van een tiental vrijwilligers die spontaan langs kwam om er de 100 pakketten samen te stellen. Het was een ongelofelijke aangename sfeer van solidariteit en mede broederlijkheid die we samen mochten ervaren en delen. Daarom willen wij heel speciaal allen danken die op één of andere manier hier hebben aan meegewerkt. Priester Lode en Vader Bernard waren vooral heel erg onder de indruk van zulke medewerking van vrijwilligers uit onze parochies dat we nogmaals mochten ervaren! Daarom is hun dank nogmaals zo groot!

De kerstpakketten werden dan dit jaar verdeeld aan enkele ouderen van de Sint-Michielsbeweging, aan een ouderengroep die verblijven in de “Assistentiewoningen-Bladelin”. 
Maar verder ook aan de bewoners van de binnentuin achter onze kerk en voor de noodlijdenden, de alleenstaanden of eenzamen van onze orthodoxe parochiegemeenschap te Brugge. 

Met dit initiatief hebben wij nogmaals onze krachten samengebundeld om de hulpbehoevenden van onze stad en parochiegemeenschappen bij te staan. 

Vader Bernard  Peckstadt
(
Orthodoxe parochie H.H. Konstantijn en Helena)

Filoptochos – een hart voor senioren

“Mogen allen één zijn” bidt Jezus in zijn afscheidsrede. Mag iedereen die Jezus een belangrijke plaats geeft in zijn leven in broederschap leven met elke andere christen, met elke medemens. We zijn toch allen kinderen van dezelfde Vader? We zijn toch allen broers en zussen in de Levende Heer?

Jammer genoeg zijn er in 2000 jaar christendom ook meningsverschillen geweest die tot scheuringen geleid hebben. De oproep van Christus tot eenheid, mag elke christen uitdagen om die verbondenheid te beleven met elke medechristen, ongeacht of het nu een orthodox, katholiek, protestant of anglicaan is…  We zijn broers en zussen!

Daarom hebben we vorig jaar de handen in elkaar geslagen voor een mooi initiatief. Met Filoptochos, het Griekse woord voor naastenliefde, organiseert de Orthodoxe parochie samen met de Sint Michielsbeweging  elk jaar een aantal acties. Naar aanloop van het feest van Kerstmis, waarop we de menswording van God vieren, maakten we 100 kerstpakketten voor senioren. Deze werden door vrijwilligers gebracht naar alle bewoners van de zorgresidentie Bladelin en Onze Lieve Heer Hemelvaart én naar mensen die alleen wonen in de stad. 
Kinderen van beide gemeenschappen, van de Europascouts en van de basisschool van het Sint-Lodewijkscollege maakten tekeningen. Leerlingen van de middelbare school Mia schreven kerstwensen op hartjes. Enkele chocolatiers schonken chocolade, vele goede vrijwilligers bakten koekjes en anderen stelden de pakketten samen. 

De pakketjes werden met ontzettend veel dankbaarheid onthaald. En man toonde me ontroerd een kindertekening met een kerstwens op. De spellingsfouten lachte hij heel mild weg. Een dame hing een kindertekening uit aan haar  venster, zodat iedere passant het kunstwerkje kon bewonderen. Een andere dame kroop in haar pen en schreef een mooie bedankingskaart.

Eenheid tussen gemeenschappen vind je soms in hele kleine concrete daden van naastenliefde. Met Filoptochos mochten we heel even de liefde van God zelf tot bij de mensen brengen.

Priester Lode Vande Putte

Sint-Michielsbeweging